" یک شاهزاده در برنابئو " لطافت در بازی شخصیت دیگری از او را نشان میدهد. هافبک آرژانتینی توانایی حمل توپش را با ظرفیت قابل توجهی برای تیم رئال مادرید داشت. او نقطه شروع تهاجمی تیمی بود که یک بار دیگر در قاره سلطنت میکرد. او دارای شش عنوان است که در بین آنها دو کاپ اروپا تماشایی ترین کارکرد این فوتبالیست است که هواداران زیادی در برنابئو اورا دوست دارند. ردوندو، بازیکنی از تیم های جوان ارژانتینو جونیور، خودش را در بازی با ژیمناسیا وای اسگریما به خوبی نشان داد. اخبار این بازیکن شگرف سریعا در اروپا پخش شد. آزکارگوتا او را به تنریف باشگاهی که چهار فصل بسیار خوب را سپری کرده بود برای کمک به بهبود کیفیت UEFA Cup اورد. مادرید نیز بر این بازیکن چشم داشت و در اخر در تابستان 1994 با او قرارداد نوشت. او به درخواست والدانو با کسی که همزمان در تنریف بود به رئال آمد. جراحت تمام نشدنی باعث شد او مدت زیادی از میدان دور بماند و به اول فصل نرسد، اما بعد از جراحت دوباره به زمین آمد و خود را به بهترین نحو در هافبک نشان داد. در شش فصل او مانند فانوس دریایی راه را به بازکنان رئالی نشان میداد و مانند یک کارمند بین مربیان بود. حرکت به یاد ماندنی او ضربه با پاشنه پا در الد ترافورد در راه رسید به بازیهای هشتمین جام اروپایی بود. او بازی کمتری از انچه از او انتظار میرفت با تیم ملی آرژانتین انجام داد. او در جام جهانی آمریکا با مارادونا و باتیستوتا و بقیه بازیکنان هم بازی بود که آرژانتین در یک چهارم نهایی حذف شد. ردوندو در اخرین فصل بازیش برای میلان توپ زد، که تا سال بازنشستگی (2004) از جراحت رنج میبرد.