هافبک ها به طور متوسط در هر بازی دو کیلومتر بیش از باقی بازیکنان در یک بازی می دوند. در حقیقت جدا از مغزشن باید زانو و پاهایشان هم بیش از حد معمول آماده باشد. طبیعتا آنها بیش از باقی بازیکنان شانس مصدومیت دارند و به همین خاطر منطقی این است که تیمهای مدعی هافبک های درجه یک زیادی داشته باشند تا بتوانند که مشکلات احتمالی را پشت سر بگذارند. اما رئال در تابستان گذشته در مدیریت این قضیه بسیار بد کار کرد. زمان نشان داد که صادر کردن اجازه جدایی ژای آلونسو ، تنها هافبک خالص تیم ، تنها توپربای تیم که تجربه بالایی داشت و در سن خوبی قرار داشت اشتباه بوده است. او در 40 بازی و بیش از سه هزار دقیقه حضور در بایرن در این فصل عملکرد خوبی داشت و می توانست در رئال نیز همین عملکرد را داشته باشد.
باقی گزینه های موجود در طول فصل سطحشان را نشان دادند. ایارا گزینه مورد علاقه آنچلوتی بود و در بازیهایی که فشارها زیاد بود چیزی برای ارائه نداشت. او بیش از حد انتظارات بازی کرد. خدیرا یک سال دستمزدش را کادو کرد. لوکاس سیلوا بیش از حد جوان و بی تجربه بود. چه کسی می داند که در آینده چه برایش پی »ی آید. در مورد کروس هم 53 بازی در پستی که متعلق ب هاو نبود وجودش را گذاشت و در نهایت خسته شد و تردیدهایی ایجاد کرد. مودریچ را مصدومیت ها کشدند. خامس و ایسکو بر خلاف جریان آب شنا کردند. مثل راموس که یک درمان غیرقابل توجیه برای این مشکل بود. در نقطه مقابل کاسمیرو همه این اتفاقات را از پورتو تماشا کرد. حقیقت این است که مشکل رئال در خط هافبک است اما به نظر می رسد که برای سران باشگاه خرید دانیلو یا حل کردن مسئله کاسیاس حائز اهمیت بیشتری است.
