::: سكانس هايي از مصائب زندگي يك هوادار فوتبال آلمان :::

*سكانس اول : مكان : تهران ، خياباني جنب يك مجتمع مسكوني  زمان : ساعت ١٢ ظهر جمعه يك روز گرم در كوران برگزاري جام جهاني ١٩٨٦ حاضرين : ٧،٨ تا بچه دبستاني بين ٨ تا ١١ سال خسته از٤-٥ ساعت فوتبال گل كوچيك با توپ پلاستيكي ، رديف نشسته تو سايه ، روي جدول لبه جوي آب كنار خيابان و در حال خوردن بستني يخي و صحبتهاي كارشناسي فوتبال(؟) بهنام: عجب بازي بود ، كاركا يه گل مدرسه اي ميزنه!حالا ادر ... مجتبي: برو بابا توام يارو يه چيزي گفت تو هم ياد گرفتي ، خوب بازي ميكرد كه نميباخت! علي: همه رو ول كن فقط مارادونا، همه رو دريبل ميزنه. بهنام رو به من : امير چرا تو حرف نميزني ؟ طرفدار كدوم تيمي؟ من: آلمان همه با هم : اه اه آلمانم شد تيم ؟ مجتبي : اسم دوتا بازيكنشونم بلد نيست! من : با ذوق و شوق تمام در حاليكه از حالت نشسته به حالت ايستاده تغيير وضعيت دادم: هارولد شوماخر ، رومنينگه،... بقيه همه با هم و وسط صحبت من : بشين بابا !  من : !!!!                                           *** *سكانس دوم: مكان : تهران ، خيابان وليعصر يكي از لوازم ورزشي فروشيهاي معتبر! زمان : يك روز گرم تابستان كمي بعد از قهرماني آلمان در جام جهاني ٩٠ ايتاليا حاضرين : من ، پدرم ، فروشنده مغازه ، دوست فروشنده مغازه! پدرم : آقا سلام خسته نباشيد ، يه پيرهن ورزشي ميخواستيم واسه اين بچه. فروشنده : داريم آقا ، باشگاهي ، ملي ، داخلي ، خارجي؟ من : (با ذوق و شوق ) پيرهن تيم ملي آلمان ميخوام. مغازه دار و دوستش ( هر دو با تعجب در حد تيم ملي):آلمان ؟ ول كن بابا برزيل ، ايتاليا ، آرژانتين ، آلمان چيه !( ظاهراً توجيهي به خاطر نداشتن پيرهن آلمان) پدرم : نه آقا اين آلمان ميخواد. مغازه دار (در حاليكه من و پدرم در حال خروج از مغازه هستيم): آقا داريد ميريد اون پيرهن آرژانتين و ببينيد ، مارادونا ست ها! من: !!!                                       *** *سكانس سوم: مكان : سالن تلويزيون دانشگاه ، كه آرام آرام در حال پر شدن تا حد انفجاره! زمان : حدوداي ١٠:٤٥ دقيقه شب بازي فينال ليگ قهرمانان بين بايرن و منچستر من و دوستم" يزدان "كه سمت راستم نشسته و البته امشب بيطرفه چون طرفدار فوتبال ايتالياست در حال پرس شدن تو رديف سوم هستيم ، كنار من سمت چپ حسين نشسته ،منچستري دو اتيشه، رديف عقب دشمنان فوتبال آلمان! وولوم تلويزيون روي ١٠٠ . يكي از پشتي ها: اه اه اينقدر از اين آلمانا بدم مياد! من :(جهت بالا رفتن اطلاعات)خطاب به پشتي : چرا؟ حسين : چرا نداره بابا .... ن به فوتبال با اين فوتبال ماشيني شون! من: بابا بيچاره ها قشنگ بازي ميكنن كه تا فينال اومدن بالا! يكي ديگه از پشت سريا: من نميدونم كسي هم هست كه از اين بايرنيا خوشش بياد؟ حسين : ( در حال اشاره به من انگار كه سوسكي يا ويروس خطرناكي رو نشون داده باشه) ايناها اين كشته مرده بايرنه! تمام عقبي ها : ( در حال تعجب در حد المپيك) راست ميگه ؟، بابا داداش بيخيال! بعد از اتمام بازي حسين خطاب به من ( كه فكر كنم بدونين چه قدر داغونم!) : بيا اينم بايرنتون! من : بابا همه بازي كه بايرن سر بود ، اين اتفاق صد سال يه بارم نميوفته. حسين : ببين تا آلمان و بايرن اين فوتبال ماشيني رو..... من :!!!                                                *** *سكانس چهارم: زمان : سالها بعد  مكان : ورزشگاه آزادي  حاضرين : فقط خودم در حال رفتن به ورزشگاه براي ديدن بازي ايران و آلمان و شايد ديدن اليور كان افسانه اي، واي يعني ميشد. نه نشد هر كاري كردم نشد برم داخل هيچكدوم از بازيكناي آلمانم نديدم اما.. هواداراي پرشور و بيشمار فوتبال آلمان و ديدم براي اولين بار احساس تنهايي نميكردم همه مشتاق فوتبال آلمان بودند كه راستشو بخواين از ديدن بازي برام جالب تر بود.                                            *** *سكانس آخر :  زمان : هر شب مكان : روبروي كامپيوترم حاضرين : من و تمام بچه هاي گل سايت طرفداري كه هر شب از مصاحبتشون لذت ميبرم ، راستش و بخواين ديگه برام مهم نيست كي طرفدار كدوم تيمه ، چون حالا طرفداراي تيمهاي ديگه رو هم دوست دارم .