رابرت پیرس یگانه شماره ۷ آرسنال برای منه حتی اگه شماره ۷ روسیچکی باشه یادمه اونقدر پیرس رو دوست داشتم که حتی بعد رفتنش به ویارئال بازی‌هایش رو دنبال می‌کردم(گرچه ریکلمه هم توی اون ویارئال دیدنی بود) هنوز ونگر رو برای کنار گذاشتن پیرس درک نکردم مگه می‌شه پیرس رو ندید مثل برگکمپ سراسر تسلط و آرامش بود شادی گل‌های ساده که معملا یه انگشتش رو به آسمون بود