طرفداری- مدافع سابق لیورپول اگرچه در سال 2003 و در 28 سالگی کفش هایش را برای همیشه آویخت ؛ اما نام او با اسم استیون جرارد گره خورده است. ملی پوش سابق تیم ملی نروژ در جام جهانی 98 و یورو 2000، همینک در هیئت مدیره باشگاه روزنبورگ فعالیت می کند.
هگم در گاردین نوشت:
استیوی پس از بازی در رختکن عادی بود. او نخستین بازی خود را برای باشگاهی که همیشه هوادار آن بود انجام داده بود اما بالا پایین نمی پرید و چندان هیجان زده نبود. او ساکت و نرمال بود. او همیشه همینطور بود؛ او همیشه روی زمین بود و با فروتنی و حرفه ای گری رفتار می کرد. این را از نخستین روزهای او در ملوود می شد دید. واضع بود که استعدادی شگرف دارد اما در 18 سالگی نمی دانید که آیا بازیکن بتواند از پس فشار بازی در این سطح بر بیاید. اما او هیچ ترسی به خود راه نمی داد و عقب نمی نشست. لیورپول فصل فوق العاده ای را سپری نمی کرد وقتی او به تیم اصلی پیوست. خوب کار نمی کردیم و بعد مربی عوض شد. با این حال جو رختکن همیشه خوب بود و بازیکنان جدید با استقبال روبرو می شدند. من در آن تابستان از روزنبرگ آمدم و استیوی هم کمی بعد از من به تیم اصلی پیوست. اینکه محلی باشید باعث می شود استقبال از شما تضمین شده باشد. بخصوص وقتی بازیکنان بزرگسال بومی زیادی در ترکیب بودند. کسانی مانند رابی فاولر و استیو مک منمن که هوای استیوی را داشتند و اطمینان حاصل می کردند او تنها نگران فوتبال باشد. به یاد ندارم که چیزی به او در هنگام تعویض گفته باشم. خوشحال کننده بود که در آن زمان که پیش بودیم و دقایق کمی با پایان مانده بود از ترکیب خارج می شدم تا پسرکی بومی به جای من نخستین بازی خود را انجام دهد. مشخص بود که ژرارد هولیه می خواست شانس تجربه کردن جو آنفیلد را وقتی که فشاری وجود نداشت به وی بدهد. پس از آن بازی او روز به روز در راه تبدیل شدن به بازیکنی همه کاره گام برداشت. او استحکام و قدرت را همواره داشت و در نیمه نخست بازی اش به واقع سریع بود. به دلیل رقابت با من او در زمین همه کاری می کرد. او هر کاری را انجام می داد تا یک تکل موفق داشته باشد و ابدا به حریف اجازه استراحت نمی داد. او در ابتدا به عنوان مدافع راست بازی می کرد. رحیم استرلینگ باید به سرنوشت جرارد نگاه کند. او باید به جای انجام صحبت های بی دلیل یاد بگیرد که با صبر می تواند به بازیکنی بزرگ تبدیل شود. کاری که استیوی انجام داد. او تلاش کرد و تلاش کرد تا به بازیکنی حرفه ای در بالاترین سطح فوتبال جهان تبدیل شود. این اتفاق می تواند برای رحیم هم اتفاق بیفتد اما به نظر او تمایل به صبوری پیشه کردن ندارد و این ناراحت کننده است. افتخار می کنم که به عنوان فردی از من یاد می شود که استیون جرارد نخستین بازی خود را به عنوان جانشین من انجام داد. هرچند او مدت زیادی را در پست من بازی نکرد و به سرعت خود را به عنوان یک هافبک به ترکیب تحمیل کرد.
