طرفداری- تیم میلان در فینال سال 2005 لیگ قهرمانان اروپا، در استانبول موفق شد نیمه اول را 3-0 به سود خود به پایان برساند، امّا لیورپولیها در نیمه دوم در شش دقیقه حساب کار را به تساوی کشاندند و در ضربات پنالتی موفق شدند با رافائل بنیتز فاتح لیگ قهرمانان اروپا شوند.
اکنون به مناسبت دهمین سالگرد این مسابقه، کرسپو گفتگویی را با نشریه گاردین انجام داده است. کرسپو آرژانتینی می گوید:
آن بازی بخشی از سرنوشت بود و اتفاقاتی که نمی توانیم توضیح دهیم. حتی امروز هم من آن بازی را باور نمی کنم. در بعضی مسابقات ما نمی توانیم هیچ کاری انجام دهیم. جدای از آن شش دقیقه، ما تنها تیمی بودیم که مشغول فوتبال بازی کردن بودیم. امّا تقدیر به نام لیورپول نوشته شده بود. برای من حضور در فینال لیگ قهرمانان اروپا با میلان، بزرگترین تجربه ای بوده که آن را پشت سرگذاشته ام، تجربه ای که باورنکردنی است. من با دیدن میلان بزرگ با بازیکنان هلندی اش، به فوتبال علاقه مند شدم. احساس می کردم در یک رویا قرار دارم. از ابتدا بازی کردم، دو گل به ثمر رساندم و گل دیگر را افسانه ای چون پائولو مالدینی به ثمر رساند. آن شب، از آن شب هایی بود که شما هر کاری را راحت انجام می دادید، همه چیز خوب پیش می رفت، همه توپ ها درست جایی می رفت که می خواستیم، احساس فوق العاده ای بود.
کرسپو ادامه داد:
در بین دو نیمه پاهایم می لرزید، فقط به آرام شدن فکر می کردم، به خودم می گفتم، بازی 0-0 است و اتفاقی هنوز نیافتاده است. به خودم می گفتم هر اتفاقی ممکن است رخ دهد. امّا هیچ وقت انتظار چنین اتفاقی را نداشتم.هیچ کسی بین دو نیمه در رختکن خوشحالی نمی کرد، آن تیم بازیکنانی چون نستا، پیرلو، مالدینی، گتوزو، شوچنکو را دراختیار داشت، آن ها کسانی نبودند که بعد از 45 دقیقه خوشحالی کنند. برخلاف اینکه ما 3-0 جلو بودیم، بیشتر بازیکنان با یکدیگر از اینکه چگونه نیمه دوم بهتر بازی کنند صحبت می کردند. آنچلوتی دستورات خاصی به ما برای نیمه دوم نداد. او از ما خواست فقط آرام باشیم و می خواست ما به اطمینان برسیم که از خود راضی نشده ایم.
مهاجم آرژانتینی سابق میلان ادامه داد:
ما فقط به نحوه بازی خود فکر می کردیم که رافائل بنیتز شرایط بازی را به کلی تغییر داد، دیدی هامان جلوی خط دفاعی لیورپول آمد و استیون جرارد آزادی عمل بیشتری پیدا کرد. این تغییر ما را دچار مشکل زیادی کرد و قطعاً کسی نمی تواند دست تقدیر و سرنوشت را و اتفاقی که قرار است بیافتد را کنترل کند. هیچ وقت آن مهار زیبای دودک در وقت های اضافه را فراموش نمی کنم. آن مهار باور نکردنی بود. فکر می کنم دودک اکنون هم نداند آن توپ شوچنکو را چگونه مهار کرد. اینکه شوچنکو آن توپ را چگونه گل نکرد واقعاً باورنکردنی است.
کرسپو افزود:
بعد از ضربات پنالتی، وقتی به رختکن رفتیم، نمی توانستم باور کنم، به خودم می گفتم این نمی تواند حقیقت داشته باشد، من بدون جام قهرمانی زمین را ترک می کنم، درحالی که 3-0 جلو بودیم. پشت سر عکاسان نشستم و با چشمان خودم دیدم جرارد جام را بالای سر برد، هنوز نمی توانستم باور کنم، آن صحنه برایم واقعی نبود. وقتی آن صحنه را دیدم، بالاخره راضی شدم که همه چیز واقعی بوده و وقتی به رختکن برگشتم، هیچ کس حرف نمی زد. فکر می کردیم در مراسم خاکسپاری قرار داریم. لحظات سختی بود، بدون هیچ صحبتی همه به هتل بازگشتند، بیشتر بازیکنان گریه می کردند. باور کنید شب بسیار سختی بود.