سال2006 که برای بار اول فوتبال دیدم از اولین تیمی که خوشم اومد ارسنال بود اون زمان عشقم تیری انری بود وقتی انری رفت به بارسا حال خیلی بدی داشتم اما عشقم به ارسنال کم نشد همیشه با خودم میگفتم چقدر من بدشانسم که تا طرفدار ارسنال شدم دیگه قهرمان لیگ نمیشیم (از سال2004 تا الان قهرمان لیگ نشده)اکثر رفیقام منچستری بودند و وقتی قهرمان لیگ میشدند برام کری میخوندند که ارسنال اخه تیمه؟ ولی من به حرف هاشون گوش نمیدادم ومیگفتم تیمه که مهمه نه جام ( اما نمیشد خودم را گول بزنم همه ی حسرتم اینه که برای یکبار هم که شده قهرمانی ارسنال را در لیگ ببینم) اینقدر عاشق ارسنال بودم که وقتی سال2007 با منچسترتو لیگ بازی داشت تا دقیقه ی80 تیمم دو بر هیچ جلو بود(اون موقع تازه عاشق بازی رونالدو شده بودم)و وقتی رونالدو دقیقه82 به ارسنال گل زد هم خوش حال بودم که بازیکن مورد علاقه ام گل زده وهم ناراحت که تیمم نکند مساوی کند واز کورس قهرمانی عقب بمونیم ولی خوشبختانه اون بازی رادو بریک بردیم همیشه بازی های منچستر را بخاطر رونالدو میدیدم(اصلا از تیم منچستر خوشم نمیومد وفقط به خاطر عشقم رونالدو می دیدم) وقتی تیم های منچستر وارسنال مقابل هم بازی می کردند خیلی برام سخت بود که طرفدار کدوم باشم .طرفدار تیم مورد علاقه ام باشم یا بازیکن مورد علاقه ام سال2009 وقتی رونالدو رفت به رئال اونجا هم فقط بازی های رئال را بخاطر رونالدو می دیدم ولی کم کم داشتم عاشق رئال میشدم وسال2010 دیگه فقط بازهای رونالدو نبود که برام جذاب بود و فهمیدم به رئال هم عشق پیداکرده ام برام خیلی سخته از ارسنال ورئال یکی را انتخاب کنم وحتی اگه رونالدو هم از رئال هم برد رئال مثل ارسنال همیشه در قلب منه تیم فقط رئال وارسنال بازیکن فقط رونالدو