صبوری پیشه کن ای دل، صبوری کن!! از چه دلتنگی؟ از چه بی‌تابی؟ وَز چه می‌نالی؟ دیری نخواهد پایید، آسمان خواهد گریست و دشت‌ها دوباره سبز خواهند شد و به چَشم زدنی، گل‌های رنگارنگ، نقش‌هایی زیبا به سبزه‌ها خواهند زد... آری ای دل از چه می‌نالی ؟ وز چه بی تابی؟! اندکی صبر سحر نزدیک است!