بازیکنانی که تاریخ فوتبال مدیون هنر آنهاست - قسمت پنجم

* بازیسازی که استاد پاس دادن بود * نیلس لیدهولم : به گزارش مشرق، او بزرگترین فوتبالیست تاریخ سوئد است. باعث شد مردان یخی قهرمان المپیک 1948 لندن شوند و به فینال جام‌جهانی 1958 که در خاک خودشان برگزار می‌شد هم برسند. فیزیک بدنی مناسب، قدرت بدنی تمام نشدنی و استخوان بندی درشت لیدهولم یکی از برگ‌های برنده‌اش بود و مهمترین خصوصیتش دادن پاس‌های بادقت فوق تصوری که حالا شاید بشود فقط در ژاوی بارسلونا آن را یافت. خیلی‌ها نیلس لیدهولم را با گلی که در فینال جام‌جهانی 1958 به برزیل زد به یاد می‌آورند ولی بازیسازی بی‌نظیر او و دادن پاس‌های سالم و دقیقی که ارسال‌شان ناممکن و نشدنی به نظر می‌رسید، در کنار حضور موثر و قابل لمسش در تمام نقاط زمین که به برتری تیمی همبازیانش منجر می‌شد، از مهمترین ویژگی‌های بازیکن بزرگ سوئدی‌هاست. او در کنار «گونار نوردال» و «گونار گرن»، مثلث مرگبار تیم‌ملی سوئد و باشگاه میلان ایتالیا را در سال‌های میانی قرن گذشته تشکیل داده بود. بیشتر گل‌های نوردال مرهون پاس‌های زیبای او بود (نوردال هنوز رکوردش که 225 گل در 257 بازی سری A بوده را حفظ کرده). لیدهولم دو سال در سری A برای میلان بازی کرده بود و حتی یک پاس اشتباه هم نداده بود. باورتان می‌شود؟ می‌گویند وقتی سرانجام پس از دو سال پاس صحیح، اولین پاس اشتباه لیدهولم در سن‌سیرو داده شد، هواداران میلان روی پا ایستادند و در اقدامی بی‌نظیر، پنج دقیقه تمام برای ستاره سوئدی‌شان دست زدند! او هم به عنوان برترین ورزشکار قرن سوئد برگزیده شد و در سال 2007 با زندگی وداع کرد. گفته می‌شود لیدهولم یکی از پیشگامان به کار بردن قدرت بدنی در فوتبال بود. همیشه بیشتر از هم‌تیمی‌هایش تمرین می‌کرد و ساعت‌ها در طول هفته دوهای سرعت و استقامت را انجام می‌داد. همین قدرت بدنی بالا موجب شد لیدهولم تا 40 سالگی در فوتبال باشگاهی حضوری مثبت داشته باشد. او از سال 1949 تا 1961 برای میلان بازی کرد و در 359 بازی برای روسونری 81 بار گل زد. او را هم به خاطر بازی‌های درخشانش با لقبی جالب صدا می‌کردند:«بارون دوم».