گلادیاتورِ تمام نشدنی...

امروز یکی از دوستان پستی به مناسبت سیصدمین گل توتی با لباس رم گذاشته بود که بدجور ما رو هوایی کرد... این مرد اونقدر بزرگه که من به خودم اجازه نمیدم توصیفش کنم، یه نمونۀ بی نقص از وفاداری کسی که از همه چی گذشت و چقدر لذت بخشه دیدن غیرتش رو پیرهنی که یک لحظه ازش جدا نبوده. فقط آرزو میکنم که حالا حالاها خداحافظی نکنه، چون هر لحظه بودنش و دیدنش موهبت بزرگیه که نصیبمون میشه. ممنون که هستی گلادیاتورِ بزرگ...