طرفداری- ذوب آهن اصفهان لیگ چهاردهم را در حالی به پایان رساند که کسب عنوان چهارمی برای این تیم یک پیشرفت نه پله ای را نسبت به فصل پیش به همراه داشت. با نگاهی به رتبه سبز پوشان اصفهانی در چهار فصل اخیر به وضوح می توان ارزش رده چهارمی این تیم را درک کرد. آنها قبل از لیگ چهاردهم به ترتیب در سال های قبل لیگ را با رتبه های ششم، چهاردهم و سیزدهم به پایان رسانده بودند و امسال با قرار گرفتن در رده چهارم نشان دادند که ذوب آهن اوخر دهه هشتاد بار دیگر در حال بیدار شدن از خواب است.
یحیی گل محمدی به عنوان سرمربی، نقشی غیر قابل انکار در موفقیت های این فصل تیم ذوب آهن داشت، این مرد دوست داشتنی که در دوران بازیگری اش یک چهره کاملا دوست داشتنی و محبوب بود، با حضور در راس کادر فنی تیم ذوب آهن همان شخصیت را در پستی جدید به نمایش گذاشت و با تزریق یک آرامش محسوس در تیمی که سال ها بود دچار یک نابسامانی ناخواسته شده بود، تحولی را باعث شد که نتیجه آن قرار گرفتن در بین چهار تیم برتر فصل، قهرمانی در جام حذفی و کسب سهیمه لیگ قهرمانان آسیا بود.
ذوب آهن فصل 94-93 به همه نشان داد که برای خوب بودن الزما نیاز نیست که ستاره داشته باشی و در راس اخبار قرار داشته باشی. این تیم کم حاشیه خیلی بی سر و صدا از میانه های جدول خود را به رده های بالایی رساند و پس از غلبه بر حریفان بزرگ و بر جای گذاشتن رکورد سیزده بازی بدون شکست، در جایگاهی از جدول قرار گرفت که تیم های بزرگی چون استقلال، پرسپولیس و فولاد را پایین تر از خود می دید. قرار گرفتن در زیر سایه تیم بزرگ سپاهان که تیم اول شهر اصفهان محسوب می شود به نوعی فشار را از روی شاگردان یحیی گل محمدی برداشته بود و این تیم بدون دغدغه و حاشیه خاص بازی هایی را در لیگ چهاردهم ارائه داد که سال ها در ذهن فوتبال دوستان باقی خواهد ماند.
در آشفته بازار فوتبال ایران، تیم یحیی به همه نشان داد که می توان چشم نواز فوتبال بازی کرد و نتیجه گرفت. اگر ذوب آهن 94-93 را از بعد فنی بررسی کنیم ارزش هایش بیش از پیش نمایان می شود. این تیم خوب و یکدست در فصلی که گذشت خالق صحنه هایی بود که مشابهش تا کنون در آرشیو فوتبال داخلی دیده نشده بود. حفظ توپ به مدت 3 دقیقه و 45 ثانیه با رد و بدل کردن 87 پاس مداوم و سالم در بازی هفته بیست و نهم مقابل ملوان گوشه ای از شاهکار فنی شاگردان یحیی گل محمدی بود که ذوب آهن فصل چهاردهم را بدل به یک تیم متفاوت و محترم کرد. ذوبی ها در بازی با ملوان در مجموع 674 پاس بین خودشان رد و بدل کردند که 89 درصد آن را پاس های سالم تشکیل می داد؛ مقایسه این رقم با میانگین پاس های رد و بدل شده در لیگ برتر که عدد 289 می باشد کافی است که بدون هیچ حرف و حدیثی این تیم را یک سر و گردن بالاتر از سایر تیم های فوتبال ایران بدانیم.
کسب عنوان قهرمانی جام حذفی با عبور از سد تیمی چون نفت که بی شک بهترین تیم فوتبال ایران از لحاظ عملکرد در لیگ و آسیا بود اوج کار ذوبی ها به شمار می رود. آنها توانستند در تهران شکست یک بر صفر را با پیروزی سه بر یک عوض کرده و جامی را بالای سر ببرند که مکمل فصل رویایی شان بود. حضور آبرومندانه در لیگ قهرمانان آسیا و حفظ روند تحسن برانگیز لیگ چهاردهم مهم ترین مامویت ذوب آهن در فصل 95-94 خواهد بود که موفقیت در آن می تواند نوید ظهور یک قطب کلاس بالا در فوتبال ایران را بدهد.