شاید زمانی که جام حذفی انگلستان توسط توپچی ها کسب نشده و شرایط نامعلوم بود، آرسن ونگر رقبتی به رو به رو شدن با مسائل فصل آینده نداشت. حال که این جام در اشبرتون در قفسه افتخارات قرار گرفته شاید زمان آن باشد که پروفسور فرانسوی به نقشه هایش برای سال آینده بپردازد. مهمترین چیزی که وجود دارد و او باید انجام دهد بنا نهادن خط هجومی آرسنال در اطراف مسوت اوزیل است. شش ماه پیش آینده اوزیل در آرسنال در هاله ای از ابهام بود. او بسیار سرخورده شده و از خود دور شده بود. شاید دلش برای روزهای آفتابی زمان حضورش در رئال مادرید تنگ شده بود. با این از آن پس تغییر شروع شد. وقتی اوزیل در ماه ژانویه پس از 12 هفته مصدومیت به میادین بازگشت به شدت تغییر کرده بود. او بسیار متمرکز در سر به نظر می رسید و فیزیکی تر از گذشته بازی می کرد. اوزیل بازیکنی بود که می خواست ثابت کند که با انتقال به فوتبال انگلستان شکست نخورده است. 
ونگر با بقاء اوزیل در پست مورد علاقه اش(هافبک هجومی، شماره 10) جواب پیشرفت این ستاره را داد. اوزیل فصل را در حالی آغاز کرد که در تابستان گذشته اش در زمان حضور در تیم قهرمان جام جهانی ناچار در پست وینگر چپ بازی می کرد. او ناراحت و ناراضی بود که در آن نقطه از زمین بازی کند. از زمانی که او به مرکز زمین بازگشته بیشتر احساس آسایش می کند. وسط زمین جایی است که اوزیل به آن تعلق دارد. با اینکه او لباس شماره 11 می پوشد ولی او یک شماره 10 واقعی است. سرمربی سابق رئال مادرید نیز این مسئله را به Marca زمان انتقال این ستاره آلمانی به شمال لندن گوشزد کرد:
اوزیل بی همتاست. هیچ کپی از وی وجود ندارد. حتی یک کپی بد. او بهترین شماره 10 در دنیاست. همه او را دوست دارند و با نوع بازی او به یاد زیدان و فیگو می افتند. او برای من و هم تیمی هایش با دیدی که در زمین فوتبال داشت کار را بسیار ساده کرده بود.
قدرت تصمیم گیری مبتکرانه اوزیل می تواند حال به ونگر بسیار کمک کند. او گرانقیمت ترین بازیکن تاریخ باشگاه آرسنال است و بیشترین دستمزد را در این تیم دریافت می کند. حال زمان آن است که سرمربی فرانسوی تیمی را حول محور استعدادهای غیر قابل انکار این بازیکن بسازد. به نظر می رسد که این امر در حال حاضر آغاز نیز شده است. در آرسنال اوزیل می تواند هرجای زمین که دوست دارد حضور داشته باشد و نقش یک لیبرو را ایفا کند. حضور فرانسیس کوکلین باعث شده هر فضایی پشت سر اوزیل برای نفوذ بسته باشد و پاس های اول سانتی کازورلا بهتر از این ستاره با شکوه آلمانی چه کسی را می تواند پیدا کند؟ اساس تیم آرسنال به ترتیبی است که اوزیل در آن بدرخشد. 
اوزیل تنها بازیکنی نیست که می خواهد در پست هافبک هجومی آرسنال بازی کند. با این وجود او بهترین گزینه برای این پست است. کازورلا نشان داده است که کمی عقبتر بهتر ظاهر می شود. جایی که او می تواند گره کار را با دریبل های خود برای توپچی ها باز کند. پشت لباس جک ویلشر عدد 10 نقش بسته ولی او به نظر به اندازه کافی ثبات ندارد که رقیبی برای اوزیل باشد. آرون رمزی هم دوست دارد در آن پست باشد با این وجود بازی خوب او در چند پست مختلف، می تواند جلوی قرار گرفتن او در پست دلخواهش را بگیرد. در زمین فوتبال هیچکدام از این موارد به خوبی اوزیل پاس ارسال نمی کنند. او با دید خاص خود چیزهایی می بیند که دیگران نمی بینند و تکنیکی در ارسال پاس دارد که مکمل این فضایابی فوق العاده است. نمونه ای از این مسئله را می شود در پاس گل استثنایی وی به الکسیس سانچز در نیمه نهایی جام حذفی دید. پاس او موجب این شد که 8 مدافع ردینگ از جریان بازی خارج شوند تا مهاجم شیلیایی کار را به راحتی به اتمام برساند. بازیکنان کمی می توانستند آن فضا را ببینند و حتی بازیکنان کمتری هستند که بتوانند چنین پاس ارسال کنند.
رابطه اوزیل با الکسیس سانچز می تواند دلیل دیگری باشد که این بازیکن را قلب تپنده توپچی ها بنامیم. با هر بازی که می گذرد ارتباط بین دو خرید بزرگ آرسنال در فصول اخیر قوی و قوی تر می شود. الکسیس تاثیر گذار ترین مهاجم آرسنال است پس ساده به نظر می آید که تیم باید حامی شخصی باشد که می خواهد توپ را به مهاجم شیلیایی برساند. تا زمانی که اوزیل پاس های آخر را در آرسنال ارسال می کند، الکسیس بازیکنی خواهد بود که در گلزنی رشد خواهد کرد. سوال در حال حاضر این است که چه تغییراتی باید حاصل شود تا مرام اوزیل در سبک بازی توپچی ها دیده شود. از لحاظ دفاعی، او مسئولیت خاصی نخواهد داشت. شاید مشکل اصلی این باشد که چه مهاجمی می تواند جلوی این جادوگر خط میانی بازی کند.
در 2 بازی انتهای فصل آرسنال، آرسن ونگر اولیویه ژیرو را رو نیمکت قرار داد و تئو ولکات را به عنوان مهاجم مرکزی قرار داد. این تغییر با اطلاع از فرم این دو بازیکن صورت گرفته بود و ونگر حتما تاثیر حضور ولکات را در بازی با وست برومویچ دیده است. فوتبال اوزیل با حضور مهاجمان سریع در مقابل خود حیات پیدا می کند. ژیرو توانایی زیاد در حفظ توپ و بازیسازی دارد ولی سرعتی را که اوزیل برای ارسال پاس های خود نیاز دارد را دارا نیست. زمانی که الکسیس سانچز و تئو ولکات در زمین باشند، ستاره آلمانی فرصت این را دارد که با پاس های استادانه دفاع حریف را از بازی محو کند. برای حریف حرکات زیگ زاگی از چپ به راست این دو بازیکن سریع کابوس وار است. در فصل 2015/16 اوزیل بازیکن کلیدی و اصلی خط حمله آرسنال خواهد بود. برای تقدیر از مهارت های خلاقانه او آرسن ونگر همواره باید مهاجمی سرعتی همانند ولکات را در نوک پیکان هجومی خود قرار دهد.