در آستانهیِ فینالِ امشب نگاهی میاندازیم به راهی که یوونتوس و بارسلونا طی کردند تا به برلین برسند
مکس آلگری برایِ اینکه شانسی برایِ قهرمانی در اروپا داشته باشد باید به سوالی که هیچ مربیای این فصل جوابِ درستی برایش پیدا نکردف پاسخ بدهد: چطور میتوان مسی را مهار کرد؟
یکی از تغییراتی که یوونتوسِ آلگری با یوونتوسِ کونته کرده، قدرتِ تطبیق با شرایط است. تیمِ کونته در فرهنگی خارج از فوتبالِ ایتالیا فوتبالِ با مالکیتِ توپ و پرسِ بالا را ترجیح میداد، اما یوونتوسِ آلگری فوتبالِ ریاکتیو و پرواکتیو را به یک اندازه خوب بازی میکند. مقایسهیِ آمارِ بارسا و یووه در این فصل از چمپیونز لیگ نشاندهندهیِ رویکرد و استیلِ متفاوتِ این تیم است.
فقطِ بایرن مونیخ این فصل بیشتر از بارسا در چمپیونز لیگ گل زده است (33 به 28). از 28 گلِ بارسا 26تایش در جریانِ بازی بوده، در حالیکه این عدد برایِ یووه تنها 10 است. در واقع به شکلِ میانگین بارسا در هر بازی یک گل بیشتر از یووه زده و البته یووه 0.2 گل کمتر خورده است.
داستانِ فینال هم باید چیزی مشابه راهی باشد که دو تیم تا اینجا طی کردهاند. آیا کیفیتِ موقعیتهایِ یووه و استفاده از آنها میتواند از کمیتِ موقعیتهایِ بارسا پیشی بگیرد؟
