طرفداری- درخشیدن در بزرگ‌ترین فینال ممکن و چمپیونز لیگ به راستی همین است. شاید فینال جام ملت‌های اروپا یا جام‌جهانی بزرگ‌تر به نظر برسند اما محدودترند. در این فینال‌ها تنها ستارگان دو کشور حضور دارند در حالی که در بازی پایانی چمپیونز لیگ ستارگانی از کشورهای مختلف به میدان می‌روند.

در همین بازی آخر بین یوونتوس و بارسا هم برزیلی‌ها حضور دارند، هم ایتالیایی‌ها و هم اسپانیایی‌ها. آرژانتینی‌ها هم هستند و اگر بخواهی همین‌طور ادامه بدهی می‌بینی احتمالات بیشتر هم می‌شود. تراشتگن بازی کند پای آلمانی‌ها هم می‌آید وسط و این گستردگی همین‌طور بیشتر و بیشتر می‌شود. این گسترده‌ترین فینال است. از این بزرگ‌تر و گسترده‌تر و وسیع‌شده‌ترش امکان ندارد. بین قاره‌ها محصور نیست. بین کشورها محدود نیست. بین نژادها و مذاهب محصور نیست. برای هر بازیکنی که در این دو باشگاه عضو باشد در فینال رویاها باز است. از هر جای دنیا که باشی در این فینال جای داری. اسم خدایت هرچه باشد و قبله‌ات هر کجا باشد و رنگ پوستت هرچه که باشد در این فینال رویت بسته نیست. در این فینال روی هیچ کلمه‌ای بسته نیست. از هر جای دنیا که باشی این فینال در آغوشت خواهد گرفت. از هر جای دنیا باشی این فینال به تو خوشامد خواهد گفت. این فینال ستاره‌ها نیست. این فینال رویاهاست. فینال آرزوها و فینال آدم‌هایی که آرزوهایشان داخل زمین بازی می‌کنند. این فینال دست‌های رو به آسمان از سوی آدم‌هایی است که ملیت‌شان با ملیت دو تیم حاضر در فینال یکی نیست. این فینال شب آرزوهاست. شبی که آدم‌ها برای دو ساعت تمام بدبختی‌های خود را از یاد می‌برند و تمام دعاهای قبلی خود را کنار می‌گذارند تا جا باز شود برای دعای لحظه. دعای آدم‌های بی‌ستاره برای اینکه ستاره‌شان ستاره میدان باشد و ستاره‌اش در آسمان فینال بدرخشد.فینال لیگ قهرمانان فینال همه فینال‌هاست. جایی برای دیدن مورینیو‌ها. جایی برای کشف کردن ستاره‌های جدید. جایی که در آن به قول شل سیلوراستاین پیاده‌رو تمام می‌شود و ستاره‌های آینده دویدن به سمت افتخار را تجربه می‌کنند. فینال لیگ قهرمانان جایی است که ستاره‌ها به قلب‌ها سنجاق می‌شوند. جایی که کاپیتان‌ها پنالتی‌ها را از دست می‌دهند و مهاجمان دروازه را کج می‌بینند. جایی که مربی‌ها تعویض‌های طلایی می‌کنند و جایی که مربی‌ها بزرگ‌ترین اشتباه احمقانه تمام عمر خود را به نمایش همگانی می‌گذارند.فینال لیگ قهرمانان برای همه ما همان جعبه جادوست. می‌نشینیم روبه‌رویش و چشم‌هایمان گرد می‌شود. ستاره‌های یک نسل می‌آیند داخل زمین و ما مست می‌نابی می‌شویم که حلال‌ترین حلال‌هاست.