به نظرم از نظر تاکتیکی و تکنیکی که نه! [چون اعتقاد دارم بارسای پپ یه چیز دیگه بود] اما از نظر جذابیت و نوع پیروزی ها و رکوردها و ... بهترین فصل بارسلونایی هستش که من دیدم! وقتی به بازیای سختی که این فصل داشتیم فکر میکنم و بعدش پیروزی های شیرین بعدش، این جام بیشتر میچسپه! اتلتیکی که فصل قبل دو جام ازما گرفت تو هر 4 بازی این فصل شکست خورد از ما و این یعنی نهایت شیرینی....، قبل هر بازی مهم یه احساس عجیبی داشتیم اما پیروز میشدیم همین حس رو تو بازیهایی که با سویا، قهرمان امسال و پارسال یوفا داشتم همینطور ویارئال، سوسیداد و ... و صد البته بازی برگشت بارئال مادرید! یعنی واقعا فکر نمیکردم که بتونیم تیمهای مقتدر لالیگایی رو اینطور لوله کنیم! [هرچند جلوی بعضیا بدشانسی هم میاوردیم و مساوی و باخت دادیم] اول فصل حسابش جداست! مربی و بازیکنای جدید و سوارز محروم و استرسهای بیرون و درون باشگاه و هزار تا مسئله دیگه اما رفته رفته این اقتدار مداوم بارسا بود که غالب شد بر همه این مسائل! تو لیگ قهرمانان که دیگه چیزی نگم! بعد هر قرعه کشی و مخصوصا بعد از مشاهده قرعه راحت حریفایی همچون بایرن و رئال بیشتر به بدشانس بودن تیم پی میبردم و تو هر بازی با میانگین 10 بار سکته زدن، لحظات خوب و غرور آمیزی در انتهای بازی رقم میخورد وشیرینی برد چند برابر میشد [ولی هنوزم حاضر نیستم اون قرعه ها بخوره بهمون باز... :دی] و همونطور که میدونید تو سی ال قهرمان لیگ چندین کشور رو بردیم! که حتما به لطف زحمات اون عزیزی که تو پستها این قضیه رو کامنت بارون کردن کامل فهمیدید. ++ همه این حرفا رو زدم که بگم این قهرمانیها از شیر مادر هم حلالتره برای بارسا! هیچ اما و اگری نیست! اقتدار کامل! خواستم با تمام وجود لذت ببرید... چشماتونو ببندید و به همه بازیهایی که داشتیم و پیروزیهاش و ... فکر کنید و برسید به این فینال و جام.. میطلبه فول مچ همه بازیهای مهم این فصل و آدم داشته باشه و بعدها با دیدنش با به وجد اومدن موهای بدنشو سیخ کنه!