طرفداری- به واقع آقای محتشمیان خیلی فرهیخته هستند که در مقابل این همه صحنه های متناقضی که شاهد و ناظرش هست تنها به خواندن روزنامه اکتفا می کنند. عموم جامعه در مقابل این همه قطع و وصل گاه و بیگاه که از «حجت شرعی» رئیس سابق صداوسیما به وجود آمده به عکس العمل هایی دست می زنند که ادب اجازه نوشتن آن ها را نمی دهد و ما نیز نمی توانیم علامت مثبت هجده را اینجا نصب کنیم. حالا که صحبت از آرم و علامت مثبت هجده شد این سوال پیش می آید که چرا صداوسیما در مقابل این همه خطراتی که جوانان کشورمان را جهت تماشای مسابقات تهدید می کند کنار آرم شبکه اش چنین علامتی را نمایش نمی دهد؟ مگر نه این که هر لحظه امکان دارد که دست مسئول قطع و وصل صداوسیما به جائی گیر بخورد و زبانمان لال ما با چهره ای نامناسب از آن سوی آب روبه رو شویم که مادر بگرید و پدر فریاد برآورد. البته درخواست کردن از صداوسیما عمل درستی نیست، خود مدیر ورزشی شبکه سوم هم به صراحت تاکید می کند که «نیازی به توضیح بیشتر نمی بیند». به واقع اگر قرار باشد صداوسیما نیز توضیح بدهد باید به دلواپسانی جواب پس بدهد که در این مسابقات به جای تماشای مسابقه دنبال این می گردند که خدای نکرده تصویر نامناسب از صداوسیما پخش نشود که اینجا خانواده نشسته است.
وقتی که صحبت از پخش زنده والیبال می شود برای اکثر سیاسیون ما چه آقای مطهری باشد و چه آقای کوچک زاده مساله اصلی همان عدم پخش مسائل غیر متعارف است. خود آقای مطهری در دوره پیش با آقای ضرغامی در جلسه بازبینی مسابقات نشست تا سیمای زنی در دوردست سالن را به رئیس صداوسیما نشان دهد و نسبت به پخش این تصاویر اعلام خطر کند. صداوسیما هم تمام سعیش را می کند که این عزیزان را راضی نگه دارد ، وگرنه صبر و حوصله و علاقه مردم که یا به حساب نمی آید یا در اولویت های بعدی قرار دارد که شاید هیچگاه محاسبه نشود. باور بفرمائید بسیاری از این مردم بیش از حد مته به خشخاش می زنند که به قول مدیر ورزشی شبکه سوم مساله خاصی اتفاق نیفتاده و تنها کمی با اعصاب و روان آن ها بازی شده است که می توان از آن هم گذشت. به قول مازیار ناظمی همین که صداوسیما بازی ها را برایمان نشان می دهد جای بسی تقدیر نیز دارد. پس خسته نباشی مسئول قطع و وصل مسابقات زنده!