اومدن مستربی ب میلان شاید بهترین اتفاق برای این تیم بزرگ تلقی نشه اما بادر نظر گرفتن شرایط بحرانی میلان ؛میتونست روزنه هایی از امید را بسوی هواداران نجیب وصبور میلان باز کنه.لیکن بنظر میرسه نگرانی هایی ک هواداران قدیمی میلان از ماندن اختیارات مدیریتی در دست گالیانی و رئیس باشگاه داشتن چندان بیخود نبوده. الان گالیانی با بودجه ای مبهم و در شرایطی نچندان امیدوار کننده در بازار پیچیده ی نقل و انتقالات اروپایی بدنبال گزینه هایی مثل سابق ؛پیر و ارزان قیمت و ترجیحا مفت میگرده. بازاری ک سالهاست بخاطر عملکرد غیرمنطقی باشگاههای ثروتمند بشکلی لجام گسیخته بسمت پرداختهای نجومی حرکت کرده. و الان ک تیمهای میلانی ب یمن تداوم مدیریت سنتی و خانوادگی دهه های گذشته بشکلی غم انگیز از قافله بزرگان عقب افتاده اند. جبران این فاصله ن تنها غیرممکن مینماید بلکه هر روز فاصله ی بزرگان اسپانیایی و المانی و حتی تیم قدرتمند(و البته مسن) یوونتوس با تیمهای شهر میلان و بقیه تیمهای ایتالیایی بیشتر و بیشتر میشود. چون در شرایطی ک میلان و اینتر مدام در مسیر ازمون و خطاهای تکراری گام های لرزان و بی هدف برمیدارن امثال رئال و بارسا و بایرن و یووه مدام در تکاپو اند و نقاط ضعف اندک خودشونو با سرعتی باورنکردنی ترمیم میکنند. رئال حتی قبل از پایان فصل دانیلو رو برای مدافع راست خودش انتخاب و بارسا هم اخیرا الکس ویدال رو برای کمک ب الوز بخدمت گرفته و گوندوعان هم ب احتمال زیاد بسمت قهرمان مطلق اروپا خاهد رفت! این در حالیکه سیاستهای کهنه میلان و اینتر بنظر نمیرسه حتی با فروش قسمتی از سهام تغییر خاصی کرده باشه و امیدواریهای اولیه خیلی زود رنگ نا امیدی بخودش گرفت اونم وقتی ک میهایلویچ تازه کار در تداوم مسیر غلط گذشته مربی میلان شد و گالیانی بمانند این یک دهه مدام در اندیشه ی جذب اسمی دهان پر کن و در عین حال ارزون قیمت و مسن هس تا دهان منتقدین و هواداران عصبانی و نا امید رو با تزریق ی مسکن کوتاه مدت ببنده. یا حداکثر امثال جکسون مارتینز ۲۹ ساله میشه کعبه ی امال میلان جدید. همونطور ک توره ۳۲ ساله کعبه امال اینتری ها بود . الان هم حرف از لوکاس لیوا یا اسکرتل و ... هس! یا الوز ۳۳ ساله ک گالیانی در پی خریدش بود و خوشبختانه در تیمش موند.کلا سیاست ها مشخصه ک همون سیاستهای قدیمیه. انگار ن انگار ک همین شیوه ی غلط بود ک بعد از قهرمانی اروپا میلان و اینتر رو ب خاک سیاه نشوند. بخاطر همینه ک فقط تغییرات در سطح کلان دوای درد تیمهای ایتالیایی هس .چیزی ک تا اینجا در برابراون بشدت مقاومت نشون دادند.
