چیزی که باجو و خیلی از ایتالیاییای دیگه نظیر پیرلو، توتی و دلپیرو رو خاص می کنه
اعتماد به مهارت خودشون در لحظات حساسه، بی دلیل نیست که ایتالیاییها بیشتر چیپ میزنن،پاس پشت پا میدن یا وقتی چند نفر همزمان میان رو پاشون سریع پاس نمیدن و یه خلاقیت به خرج میدن
اگه دقت کرده باشید تقریبا باجو تو هیچ تک به تکی ریسک نکرد و با اعتماد به نفس و مهارت بالا دروازه بان رو دریبل کرد و راحت دروازه رو باز کرد، چیزی که تو فوتبال امروز کمتر دیده میشه
باجو فوق العاده بود. کسی که منو عاشق فوتبال ایتالیا کرد. دکتر صدر در مورد گل باجو به چک اسلواکی میگه فارغ از گل مارادونا که به انگلیس زد بخوایم در مورد گلی صحبت کنیم که واقعا فوتبالی باشه و بهترین گل ادوار تاریخ جامهای جهانی باشه باید گل باجو به چک اسلواکی ببینیم.گرچه گلهای زیبایی که باجو زد کم نبودند گلی که به ناپل اونم در حضور دن دیگو زد گلی که به هلند در جام جهانی 90 زد و .......................
واقعا از عجایب سایت شده نظر منفی وجود نداره.حداقل مشخص میکنه طرفداران رونالد و مسی تو تنهاچیزی که تفاهم دارن اینه که فوتبالیسهای قدیمی یچیزدیگه بودن مخصوصاازنوع ایتالیلییش
1- بازیکن عالی توی تاریخ فوتبال زیاد داریم ولی اسطوره ها زیاد نیستن. روبرتو باجوی کبیر بی شک یکی از همون اسطوره هاست.
2-با یکی از نظرات دوستان بالا موافقم که الان نسبت به دهه 90 یا اوایل قرن 21 ستاره واقعی توی فوتبال نیست.به خاطر همین رسانه ها که خیلی هم بیشتر شدن سعی میکنن بازیکن های معمولی رو ستاره جلوه بدن. الان مسی و رونالدو رو از فوتبال بگیری بعید میدونم کسی حوصله فوتبال دیدن داشته باشه.
3- توی کلیپ بازی برشا و یوونتوس رو که برشا 1 بر 0 برنده شد تک گل باجو رو ببینید . به نظرم اون دریبل همزمان دفاع و دروازه بان یووه یکی از ظریف ترین دریبل های تاریخه. واقعا روبرتو فوتبال رو شاعرانه بازی میکرد.
4- خوشحالم که اصلا نظر منفی وجود نداره. باجو اصلا دشمن نداشت.بزرگترین دشمن باجو مربیان بودن چون نمیتونستن تحمل کنن که یه بازیکن اینقدر وحشتناک محبوبیت داشته باشه و موفقیت تیم رو همه به نام اون بنویسن نه مربی.
5-ایتالیا سرزمین اسطوره هاست. روبرتوی باجوی کبیر - دل پیرو - توتی و همچنان ادامه دارد......
دیدگاه‌ها