قلم بر میدارم برای نوشتن.نوشتن داستانی که در وانفسای تمامی دل مشغولی هایم برایم جلوه ای دیگر دارد.نمیدانم از کجا شروع شد ولی خب شروع ها به اندازه ی پایان ها مهم نیستند-ای کاش هرگز تغییرنسلی نبود،ای کاش زمان اینقدر بی رحم نبود و ای کاش"دل بستن" و "دل کندن" اینقدر سخت و طاقت فرسا نبودن-برگردیم به اول کار-سرآغاز فصل فوتبالی من و اسطوره-شاید بازی های درخشانش در یورو و در لباس ماتادورها بود شاید هم نمایش های تحسین برانگیزش در لباس بارسا بود-نمیدانم ولی هرچه بود باعث شد دستانم را دربرابر عظمت فوتبالی اش ب نشانه ی احترام بالا ببرم!
نمیدانم چگونه توصیفش کنم؟به سان کرایوف بگویم که او بهترین بازیکن بارساست یا بگویم او کسی است که خود را وقف باشگاه،مردمش و تیم ملی اش کرد؟یا با جامهایی که یک مشت ظرف تو خالی بیش نیستند.یا با مهارتهایش؟گفتنی های فنی را اساتید اهل فن بارها گفته اند و تکرار برای آدمی که همیشه درحال تکرار است کسل کننده است.نمیخواهم طولانی عقده ی دل باز کنم چون هم وقت من کم است و هم وقت او-زیرا راهیه سفری است به خاور دور-می رود تا برای همیشه در دلم ماندگار شود-چ چیزی ولاتر از ماندگاری ابدی؟برایم به اندازه ی زیدان"برزیلی ترین غیر برزیلی دنیا"،رونالدینیهو"محبوبترین فوتبالیست دنیا" و به اندازه ی نازاریو"خاص ترین افسانه ی دنیا" بزرگ و مهم هستی-حاضر نیستم دقایق و خاطره هایم با تو را با هیچ کدام از این سه نفر عوض کنم-دوستت دارم بخاطر تمام لحظاتی ک به من هدیه دادی-ای کاش هرگز بزرگ نمیشدم تا پیری ات را نبینم
"زمان" بی رحم ترین و قاتل ترین قاتل دنیاست،قاتلی که تبر به ریشه ی خاطرات میزند-اما حتی زمان هم نمیتواند از پس افسانه ها بربیاید-افسانه ها جاودانند و فنا ناپذیر!افسانه ها هرگز نمیمیرند!خداحافظ مرد افسانه ای من-خداحافظ مرد رویایی تیم رویایی دل بوسکه-قدردانی ام را که از صمیم قلب است و با قلبی که فرسنگ ها با تو فاصله دارد بپذیر-تو برایم جذابترین فوتبالیست تاریخ هستی بدون اینکه حامی و حمایت کننده ی بزرگی داشته باشی،زیرا انتخاب شدن و جا گرفتن در قلب"پارتی و حامی" نمیخواهد!
داستان ما به پایان خود رسیده است با پایانی خوش ویک تلخی بی پایان!دیگر از نگاهایت در نیوکمپ خبری نیست و این بزرگترین غم دنیاست برای من اما خوشحالم که شاد میروی و جاودان.برو اسطوره گاهی لازم است نباشی تا درک کنیم عظمت بودنت و درک کنیم عظمت نبودنت را.گاهی لازم است ما تنها باشیم.گاهی لازم است تو تنها باشی.گاهی لازم است"تنها قدم بزنی"-در آسیا امکان از نزدیک دیدنت بیشتر است اما...
"اما دل ما برای این آقای ژاوی تنگ میشود"
خداحافظ ابرمرد-قلمم را زمین میگذارم.اسطوره ام میرود.به امید اینکه باز هم ببینمش!
یاعلی
