طبیعتا بولونیا باید حریف ساده ای برای میلان باشه. یعنی از هرکسی بپرسی کدوم تیم بازیرو میبره بدون مکث میگه میلان. اما به این راحتیها نیست و متاسفانه میلان میلان همیشه نیست. پس میتونیم بولونیا رو هم یک حریف خطرناک بدونیم. بد شانسی پشت بد شانسی. مربی مثل آلگری که ثابت کرده که به هیچ عنوان نمیشه روش حساب کرد و در واقع اصلا در حد و اندازه های میلان نیست. هر هفته حد اقل 2 مصدوم و ضعف شدید تو خط دفاع میلان. البته با این همه مصدوم که میلان داره هیچ پستی نیست که مشکل نداشته باشه. آسیب دیدگی مهمترین بازیکنان میلان یعنی کاکا، دی شیلیو، الشراوی، مونتولیوو و پاتزینی و بدتر و بی موقع تر از همه محرومیت 3 جلسه ای بالوتلی بخاطر در گیری با داور. بالوتلی تو بازی با تیمهای بولونیا و سمپدوریا و مهمتر از همه بازی حساس میلان و یوونتوس نمیتونه شرکت کنه. مسئولان میلان هم حاضر نشدند که در بخاطر محرومیت 3 هفته ای بالوتلی از فدراسیون تقاضای تجدید نظر و تخفیف کنند. به این علت که امیدی به نتیجه بخش بودن این تقاضا ندارند. تنها سوال من اینه که عاقبت روسونری چی میشه؟ فکر میکنید در این فصل میلان بتونه خودش رو به جمع 5 تیم مدعی برسونه؟ فکر میکنید روسونری برای فصل آینده میتونه سهمیه ی جام باشگاههای اروپا رو کسب کنه. فرض کنیم این فصل با همین وضعیت به پایان برسه؟ در اینصورت مسئولان میلان برای کمک به تیم چه برنامه ریزی ای خواهند کرد؟ آلگری با میلان ادامه میده یا نه؟ طرفداران وفادار و بی نظیر روسونری، در کل نظرتون چیه؟ چه پیش بینی ای میکنین؟ فکر میکنید مسئولان بالاخره قدر هواداران متعصب و وفادار روسونری رو بدونند و برای جلب رضایت ما حرکتی میکنند؟ و مهمتر از همه، راه نجات آ.ث میلان چیست؟
