* قسمت اختصاصی بخش اول (چلسی)

* قسمت اختصاصی بخش اول خوزه مورینیو _ فرانک لمپارد ﻣﻨﭽﺴﺘﺮ ﺳﯿﺘﯽ _ چلسی ﮐﻤﺘﺮ هوادار ﭼﻠﺴﯽ را ﻣﯿﺸﺪ ﯾﺎﻓﺖ که ﻓﻠﺶ را از ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻧﺎﻡ ﻓﺮﺍﻧﮏ ﻟﻤﭙﺎرد ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻨﭽﺴﺘﺮ ﺳﯿﺘﯽ هدایت ﮐﻨﺪ . خدای بزرگ!!! ﻓﺮﺍﻧﮏ دوﺳﺖ دﺍﺷﺘﻨﯽ ، ﭘﺴﺮ ﭼﻠﺴﯽ و ﻣﻨﭽﺴﺘﺮ ﺳﯿﺘﯽ ! ؟ ﺗﺼﻮرش در رویاهم ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد و ذهن هرهواداری از ﭼﻠﺴﯽ ﺭﺍ آزار میداد. ﺑﯿﻦ ﺑﻌﻀﯽ هواداران 2 جبهه ایجاد شده بود : 1_ خوزه و فرمانه ی لشکرش جان تری 2_ﻓﺮﺍﻧﮏ ﻟﻤﭙﺎرد و ﺑﻐﺾ در ﮔﻠﻮﯾﺶ ﺍﻣﺎ ﭼﺮﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﯾﻦ 2 ﺟﺒﻬﻪ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻣﯿﺸﺪ ؟ ﺟﻮﺯﻩ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ ﻭ ﻓﺮﺍﻧﮏ ﻟﻤﭙﺎرد ، داستان این دو ﺭﻣﺎﻧﺘﯿﮏ ﺗﺮ از آن ﺑﻮﺩ ﮐﻪ روزی ، ﻣﮑﺎﻧﯽ ، روزگار و ﺗﻘﺪﯾﺮ دست به دست هم بدهند ﺗﺎ این دو ﻋﻠﯿﻪ ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﯿﺮﻧﺪ. خوزه ای ﮐﻪ از ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ فرانکی ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻧﮑﺮد و ﻓﺮﺍﻧﮑﯽ از معدود ﺑﺎﺯﯾﮑﻦ هاﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ خوزه فراخوان ساختن مجسمه اش را به باشگاه ارسال کرد . سوا اولی ﮐﻪ در اذهان دوستداران ﭼﻠﺴﯽ ایجاد ﻣﯿﺸﻮد این ﺧﻮﺍهد ﺑﻮد ﮐﻪ 1_ ﭼﺮﺍ ﻓﺮﺍﻧﮏ ﻟﻤﭙﺎرد ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﺗﻘﻠﯿﻞ ﺣﻘﻮﻗﺶ و ﺗﻤﺪﯾﺪ ﻗﺮﺍرداد ﺑﺎ ﺑﺎﺷﮕﺎه ﻣﺸﺎﺑﻪ ﮐﺎری ﮐﻪ جان تری انجام داد ، ﻧﺸﺪ ؟ ﻭ ﺳﻮﺍل دوم ﺍﯾﻦ ﮐﻪ 2_ ﻋﺪم رﺿﺎﯾﺖ ﻓﺮﺍﻧﮏ ﺍﺯ ﮐﺴﺮ ﺣﻘﻮق ﺧﻮدش ﭼﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﯽ ﺑﻪ ﻣﻮﺭﯾﻨﯿﻮ دﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﻋﺪه ای ﻗﻠﯿﻞ ، خوزه رﺍ ﻣﻘﺼﺮ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ؟ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻮﻋﺪ دﯾﺪﺍﺭ ﻓﺮﺍ رﺳﯿﺪه ﺑﻮﺩ روز ﯾﮑﺸﻨﺒﻪ 21 ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ ، ﻣﺎﯾﮏ دﯾﻦ ﻣﺎﻣﻮﺭ ﮐﺸﯿﺪن پرده های ﺗﺌﺎﺗﺮ ﻣﻠﻮ درﺍﻣﯽ ﺷﺪه ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد در شهر ﻣﻨﭽﺴﺘﺮ ﺑﺮﮔﺰار ﺷﻮد . ﺟﻨﮓ ﺗﺎﮐﺘﯿﮑﯽ ﺑﯿﻦ دو ﺗﯿﻢ ﯾﮏ ﻧﯿﻤﻪ ﺑﯽ ﺍﺛﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺷﺮوع ﻧﯿﻤﯽ از ﻧﯿﻤﻪ ی دوم ﭘﺎﺑﻠﻮ زابالتا اخراج ﺷﺪ و ﻣﻦ ﺳﯿﺘﯽ 10 ﻧﻔﺮه ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺧﻮد ادﺍﻣﻪ ﻣﯿﺪاد ﺗﺎ دﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﻌﺪ آندره ﺷﻮرﻟﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﮔﺸﻮدن دروازه ی جو هارت شد. ﻣﺎﻧﻮئل ﭘﻠﮕﺮﯾﻨﯽ ، ﻧﺎﮐﺎم ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﻣقابل خوزه ﮐﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﺎﺧﺖ را ﺍﺣﺴﺎس ﻣﯿﮑﺮد و ﭼﯿﺰی برای از دست دادن ﻧﺪﺍﺷﺖ رو ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻧﮏ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ : ﻓﺮﺍﻧﮏ ﺁﻣﺎده ای ﺑﻪ ﺗﯿﻢ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯽ؟ ﺳﻮﭘﺮ ﻓﺮﺍﻧﮑﯽ ﮐﻪ ﻣﺪﺍم در حال ﺧودخوری ﺑﻮد ناچار ﺑﻠﯽ ﭘﺎﺳﺦ داد و ﮔﺮﻣﮑﻨﺶ را ﻋﻮض ﮐﺮد و ﮐﻨﺎﺭرﺧﻂ ﻃﻮﻟﯽ آماده ی ﺗﻌﻮﯾﺾ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺍﻟﮑﺴﺎﻧﺪﺍﺭ ﮐﻮﻻروف ﺑﻮد. ﺭﻭ ﺑﻪ ﺁﺳﻤﺎن ﻧﮕﺎه ﮐﺮﺩد و از ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻣﯿﺸﻪ هر ﭼﻪ زودﺗﺮ ﺍﯾﻦ ﻟﺤﻈﺎت ﻟﻌﻧﺘﯽ رو ﺗﻤﻮﻡ ﮐﻨﯽ ﺗﺎ ﻃﺮﻓﺪارای ﭼﻠﺴﯽ ﮐﻢ ﺗﺮ ﻋﺬﺍب ﺑﮑﺸﻦ ؟ ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯿﻮن ﺑﻬﺒﻪ ی ﺗﺸﻮﯾﻖ و سرود های ﻟﻤﭙﺎرد ﺗﻮ ﯾﮏ ﺍﺳﻄﻮﺭه هستی وارد زمین ﺷﺪ ، پاهایش ﺣﺴﯽ ﺑﺮﺍی راه ﺭﻓﺘﻦ ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮﺩ ﺗﻮ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ اول ﺑﻪ ﺍﺣﺴﺎسات دوﺳﺘﺎﺭﺍﻧﺶ ﺟﻮﺍب ﺑﺪهد و الماس های ﮐﻮﭼﯿﮏ ﮔﻮﺷﻪ ی ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ رو از دید دوربین ها و طرفدارانش ﻣﺨﻔﯽ ﮐند ﭼﻮنﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدن ﻟﻤﭙﺎرد ﯾﻌﻨﯽ نابودی فوتبال. ﺗﺎ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎم ﺩﻗﯿﻘﻪ 85 ﺟﯿﻤﺰ ﻣﯿﻠﻨﺮ ﺍﺳﻠﺤﻪ اش رو بیرون آورد ﻭ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﻧﮏ داد و ﺳﻮﭘﺮ ﻓﺮﺍﻧﮑﯽ ﮐﺎری ﺟﺰ ﺷﻠﯿﮏ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﺴﺖ ﺍﻧﺠﺎم ﺑﺪه ،ﭼشم هایش را بست و ﺑﻪ ﻗﻠﺐ میلیون ها هوادار ﭼﻠﺴﯽ ﺷﻠﯿﮏ ﮐﺮد . زﺧﻤﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﺟﺎیش از ﺑﯿﻦ ﻧﺨﻮﺍهد رﻓﺖ و ﮔﻠﻮﻟﻪ ای ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺖ ﻣﺴﯿﺮ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﯽ رو از ریل لندن ﺑﻪ ﻣﻨﭽﺴﺘﺮ ﻋﻮض ﺑﮑﻨﻪ . خوزه ﮐﻪ هیچوقت هیچ ﭼﯿﺰ رو در ﻇﺎﻫﺮ ﺧﻮدش بروز نمیداد ﻗﻠﺒﺶ ﺑﻪ درد اوﻣﺪه ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ از بازی در ﮐﻨﻔﺮﺍﻧﺲ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺗﯽ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ هیچ ﮐﺎری ﻧﺪﺍرﻡ ﮐﻪ او ﮔﻠﺰﻧﯽ ﮐﺮد ، او بازﯾﮑﻦ ﺳﯿﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻦ هم در ﻓﻮﺗﺒﺎل وﺍﻗﻊ ﺑﯿﻦ ﺑﺎﺷﻢ ﺍﻣﺎ او ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ رﻗﺎﺑﺖ ﺑﺎ ﭼﻠﺴﯽ ﮔﺮﻓﺖ و ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﮐﻪ داستان های ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ و رﻣﺎﻧﺘﯿﮏ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن رﺳﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻧﻪ و در ﭼﻠﺴﯽ ، هوادارن عادت ندارند ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮﺍی ﺑﺎﺷﮕﺎه زﺣﻤﺖ ﮐﺸﯿﺪن رو ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﻨﺪ و ﺍﯾﻦ ﺍﺗﻔﺎق ﯾﮏ ﺑﺎﺭ برای ﻣﻦ هم ﺍﻓﺘﺎده ، ﭼﻠﺴﯽ _ ﺍﯾﻨﺘﺮ ﻣﯿﻼﻥ 2010