بعضی از بازی های فوتبال توی ذهن آدم موندگار می شن . لطف کنید اون فوتبالی که هیچ وقت از گوشه ی ذهنتون پاک نمی شه رو برامون تعریف کنید (همراه با احساسات خودتون حین بازی)
این هم اون بازی فوتبالی که هیچ وقت فراموش نمی کنم :
سال 2009 یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا بازی برگشت لیورپول چلسی
بازی رفت در آنفیلد با ضربات سر به یاد ماندنی ایوانویچ 3بر 1 به نفع چلسی تمام شده بود . بابام بهم گفت فقط حق داری نیمه ی اول رو ببینی و بعدش باید بخوابی . اگر کس دیگه ای غیر از هیدینگ مربی چلیسی بود به برد لیورپول مطمئن بودم اما هیدینگ روی نیمکت چلسی نشسته بود بازی شروع شد و اولین گل بازی روی ضربه ی آزاد اورلیو زده شد ضربه ای از فاصله 40 متری و همراه با فریب پیتر چک (فکر کرد اورلیو سانتر می کنه و به وسط محوطه ی جریمه اومد اما اورلیو مستقیما ضربه رو به گل تبدیل کرد) بازی جذاب دنبال می شد تا پنالتی روی بازیکن لیورپول و گل آلونسو نیمه ی اول با همین نتیجه تموم شد و من به امید صعود قاچاقی منتظر نیمه ی دوم موندم اما روی اشتباه فجیع رینا دروگبا از نزدیک نقطه ی کرنر گل زد و چند دقیقه بعد چلسی گل دوم رو هم زد . من تلوزیون رو خاموش کردم و خواستم بخوابم اما خوابم نبرد و دوباره تلوزیون رو روشن کردم که همون موقع چلسی گل سوم رو هم زد و منم نا امیدانه خوابیدم تا اینکه روز بعد از دوستم شنیدم بازی 4-4 مساوی شد . منتظر خاطره هاتون هستم.
