انگار تکه ی از مدیترانه را کنده باشید و به ماه ببرید. او اینگونه شد..
بازیگوش کوچه پس کوچه های "گاما" با چمدان خالی اش به خانه برگشت.اولین روزی که به جای زمین خاکی به چمن رفت را شاید هرگزیادش نیاید.پسر این قدر شوق پرواز داشت که پرستو ها را فراموش کند.آن پسربچه حتی پایه رقص های تانگو هم بود عاشق این بود که گیلبرتو گیل بخواند و بعد هم رقص هایی که غرور نوجوانانه اش را می شکست.پسری که با قدم های شیوان و دیوانگی متر به متر سائو و گاما را می رقصید و کت وشلوار های که قواره اش نبودند را می پوشید شیدای خیابان های موکت شده ی میلان شد و برای اولین بار کراوات زد.مردک دلربای برزیلی دل ایتالیایی ها را می لرزاند و هربار برای دوربین ها ژست تازه ای می گرفت. روزهایی که پیاده رو ها برایش فرش می کردند و ریکاردو خدا بود برای میلان و همچنین آفتاب صبح یکشنبه.پسر می دوید ومردم آب دهانشان را قورت می دادند و ممنون از خدای کلیسا.چه بوسه ها که بر در ودیوار واتیکان نزدند..اما آن پسر همان که اقتباس آزاد خدا از مدیترانه بود یک روز بدون خداحافظی میلان را گذاشت در خماری و چمدان اش را بست..
در نا امیدی محض وقتی که مردم فهمیدند که به خاطر چند میلیون یورو به حراج گذاشته شده بودند یک پسر بی سرپرست ایتالیایی از "یتیم خانه ی دیوالا"هرروز می رفت واتیکان و به خدا التماس می کرد که کاکا را بر گرداند.چند پدر مقدس هم روزهای اول گفتند که خدا اینجا نیست و باید اطراف کاخ ریاست جمهوری دنبال برلوسکنی بگردد اما پسری که تنها دلخوشی اش سن سیرو بود باور نمی کرد که آمدن و یا رفتن آن برزیلی کار دیوار های واتیکان نبوده.آن پسر به یتیم خانه که برگشت دیگر مسیحی نبود و کتاب انجیلش را هم 3 یورو فروخت
زنگوله گوسفندان مرده اما 8 ژوئن2008 به صدا در آمد.ارواح یتیم خانه ی دیوالا وروح پسر خداناباور سرانجام یقه ی ریکاردو را گرفتند و تا تابستان 2013 رها نکردند.شبیه یک بیمار مبتلا به "ابرص" تمام روحش پوسته پوسته شده بود و از نور آفتاب فرار می کرد حالا هر چقدر هم که ترسا و مسیحی بود.کاکای سفید پوست اهل خانه مجسمه(عیسی) مثل تکه گوشتی جلوی گربه انداخته شد تا بداند دعای ایتالیایی ها چه مقدار مقرب درگاه خداست.وقتی که به میلان برگشت مـثل این بود که" کنتس رزینا" و"فیگارو" همبستر شوند..ریکاردو کاکا اصلا شبیه "کنت آلماویوا"نبود شایدپست تر شاید خسته تر...
پ.ن:برداشت آزاد اپرا "عروسی فیگارو"1786
www.reginaopera.org/figaro.htm
