جدا از همه حواشی جالب توجه این دوره لیگ جهانی والیبال که کم هم نبود، اتفاقی بیش از همه رقابت های این دوره را تحت تاثیر قرارداد و آن هم چیزی نبود جز اخراج 4 ستاره تیم ملی والیبال ایتالیا در آستانه مرحله نهایی لیگ جهانی، خبری که شاید در ورزش ایران بیشتر از همه ی جای دنیا عجیب باشد.
بی نظمی، سرپیچی از دستورات سرمربی و شبگردی همه عناوینی بود که نصیب 4 بازیکن سرشناس لاجوردی پوشان شد و تاخیری 3 ساعته در بازگشت به هتل محل اقامت تیم ایتالیا در بزریل سرانجامی جز اخراج برای زایتسف، سابی، تراویستا و رانداتزو نداشت. تصمیم بروتو مبنی بر بازگرداندن این 4 مهره کلیدی به ایتالیا و دعون از 3 بازیکن جدید به اردوی تیم ملی آنهم درست در آستانه مرحله حساس لیگ جهانی اگرچه ابتدا والیبال این کشور را دچار شوک بزرگی کرد اما پس از آن حمایت همه جانبه مسئولان، مردم و مطبوعات از این تصمیم درست بروتو را بهمراه داشت، در واقع همه عدم مماشات آقای سرمربی را ستایش و دست آخر بازیکنان اخراجی هم با پذیرش اشتباه خود از مردم ومسئولان عذرخواهی کردند.
بدون شک این تصمیم بروتو یکی از تجارب بزرگ به یادگار مانده از لیگ جهانی 2015 است و اگرچه دست این تیم به مدال این دوره از مسابقات نرسید اما این واکنش به موقع اندوخته جدیدی را به والیبال ایتالیا اضافه کرد و نشان داد نتیجه گیری مقطعی در مقابل تبعات مخرب بازیکن سالاری در آینده هیچ ارزشی ندارد، حتی اگر نام بازیکن خاطی بزرگ و ستاره ای با هیبت ایوان زایتسف باشد!
شرکت در هر تورنمنت جدا از تجربه های فنی، تجارب اخلاقی زیادی را نیز بهمراه دارد و باید از تصمیم درست سرمربی ایتالیا و البته حمابت مسئولان و مردم این کشور از وی، به عنوان یکی از تجارب ارزشمند این دوره از مسابقات نام برد و چه خوب است که در ورزش ما هم به جای سرپوش گذاشتن بر خطا و کاستی ها، با اقداماتی صریح و محکم راه را بر بی نظمی، بازیکن سالاری و تبعات گسترده و مخرب این قبیل رفتارها ببندیم.
