دکتر مسعود نادریان در گفتوگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) اظهار کرد: وزارت ورزش و جوانان یک نهاد دولتی است که باید به فکر مسائل زیربنایی باشد؛ نهادی که به کل جامعه ورزشی باید توجه داشته باشد و برای مسائلی چون خصوصیسازی باشگاهها فکر و هزینهی خود را مشغول نکند.
این عضو هیات علمی دانشگاه، مشکل اصلی ورزش کشور را عدم ارتباط آن با جامعهی دانشگاهی عنوان کرد و گفت: گویا پیکره ورزش کشور با دانشگاهها قهر است.
او افزود: چند سال پیش بحث هزینه 600 میلیارد تومانی در لیگ برتر فوتبال ایران مطرح شد که از این مبلغ 50 درصد آن به جیب دلالها میرفت. آن زمان کسی در اینباره حرفی نزد و موضعگیری چندانی نکرد. حالا باید دید که وزارت ورزش و جوانان در حال حاضر در قبال این مساله چه برنامهای دارد؟
نادریان با بیان اینکه وزارت ورزش و جوانان باید مسائل موردی را در عرصهی ورزشی رها کند و بر روی اصول تمرکز کند، تاکید کرد: این وزارتخانه هم باید به ورزش بپردازد و هم به مسائل جوانان توجه داشته باشد. وزارت ورزش و جوانان یک ارگان دولتی برای عامه مردم است.
او با اشاره به اینکه جامعهی ایران به سمت کهنسالی در حال پیشروی است، گفت: وزارت ورزش و جوانان چه برنامهای برای ورزش در سنین پیری دارد؟ آیا در این مدت برنامهی خاصی برای ورزش کردن و ایجاد یک بخش در ورزش کهنسالان انجام شده است؟
این استاد دانشگاه تصریح کرد: در این مدتی که گذشته چیز خاصی را حس نکردیم. مگر آنکه داد کشتیگیران بالا رفت و با وجود مشکلاتی که داشتند توانستند مدالهای رنگارنگی را در عرصهی جهانی کسب کنند.
این متخصص مدیریت ورزشی ادامه داد: وزارت ورزش و جوانان در این دوره چه برنامهای برای رعایت عدالت توزیعی در ورزش داشته است؟ آیا به فکر ایجاد امنیت شغلی برای مربیان است؟ چه کاری برای احیای ورزشهای بومی و محلی شده است؟ اینها برخی از وظایفی است که وزارت ورزش و جوانان دارد و باید بر روی آنها کار کند.
نادریان با بیان اینکه دولت جدید به عنوان دولت تدبیر و امید نامگذاری شده است، خاطرنشان کرد: بیایید ببینیم تدبیر در حوزهی ورزش چه معنایی دارد. مطمئنا هماهنگ شدن با جامعهی جهانی برای ورزش ما نیز دارای فواید بسیاری خواهد بود. ولی فراموش نکنیم وزارت ورزش و جوانان و وزیرش هرچقدر هم که کارآمد باشند بدون برنامه نمیتوانند کار کنند.
او گفت: باید تفکرات کمیگرایی را ارایه دهیم و بگوییم در طول یک مدت زمان مشخص دقیقا به چه هدفی میخواهیم برسیم. برای مثال وزارتخانه بیاید بگوید در تهران با چند میلیون جمعیت تا چند سال آینده چه میزان بر تعداد افراد ورزشکار افزوده خواهد شد؟
این متخصص مدیریت ورزشی همچنین به مباحث مطرح شده در مورد خصوصیسازی دو باشگاه استقلال و پرسپولیس نیز اشاره کرد و گفت: در حال حاضر مفهوم خصوصیسازی به معنای اجاره دادن اماکن ورزشی تلقی میشود. اگر مفهوم خصوصیسازی این است که در حال رفتن به بیراهه هستیم. باید برنامهای دقیق داشته باشیم تا خصوصیسازی را به معنای واقعی انجام دهیم. برای مثال باشگاههای معتبر دنیا برای خصوصیسازی به سمت بازار بورس میروند.
نادریان خاطرنشان کرد: به نظرم در دورهی پیش رو یکی از مهمترین مباحثی که باید در ورزش مورد توجه قرار گیرد بخش قهرمانی است. وزارت ورزش و جوانان باید به عنوان یک سازمان دولتی، بستر لازم را برای کسانی که در این حیطه فعالیت میکنند مهیا کند و پشتیبانی لازم را نسبت به آنها داشته باشد. با حمایت کردن از ورزشکارانی که در حیطهی ورزش قهرمانی فعالیت میکنند و ایجاد انگیزه در آنها میتوانیم در عرصههای جهانی به موفقیتهای چشمگیری برسیم.
او تصریح کرد: چه بخواهیم چه نخواهیم پول حرف اول را در ورزش ما میزند. در این زمینه داشتن یک عدالت توزیعی بسیار مهم است.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه از دیگر مواردی که باید وزارت ورزش و جوانان به آن توجه داشته باشد حوزهی اخلاق است، خاطرنشان کرد: ساماندهی به قوانین و مقررات مربوط به ورزش بخصوص در حوزهی اخلاقی باید مدنظر روسای این وزارتخانه باشد. در تحقیقاتی که به عمل آمده از حدود 100 مسابقه فوتبال 93 تای آنها منجر به بداخلاقی میشود. وزارت ورزش و جوانان در این زمینه چه برنامهای دارد؟
نادریان به در پیش رو بودن رویدادهای مهم جهانی و آسیایی اشاره کرد و گفت: در سالهای آینده ما بازیهای المپیک 2016 ریو و همچنین بازیهای آسیایی اینچئون را در پیش رو داریم. چه برنامهریزی برای کسب افتخار در این بازیها شده است؟
او در بخش دیگری از صحبتهای خود در مورد تغییرات در بدنه وزارتخانه اظهار کرد: شاید کار پسندیدهای نباشد اگر بخواهیم همه چیز را به هم بریزیم. باید در فدراسیونها آسیبشناسی لازم انجام شود و مشکلات آنها حل شود. البته در حوزهی ورزشهای غیرقهرمانی، وزارتخانه باید تغییرات محسوسی را ایجاد کند.