شاید با ورود خدیرا، دیبالا، زازا، مانژوکیچ و احتمالا دراکسلر روی کاغذ، نبود پیرلو، توز و ویدال جبران‌پذیر طلقی شود، اما تورین غمگین است. خروج همزمان این سه بازیکن که راهگشای یووه در رسیدن به فینال لیگ قهرمانان سال گذشته بودند بدون شک باعث ایجاد خلایی احساسی و عاطفی در بین هواداران خواهد شد. توز و ویدال زاییده‌ی فقر و فوتبالند، بازیکنانی که برای گذر از فقر عاشق فوتبال شدند و با تمام وجود و قلبی آکنده از احساس بازی میکنند. چهره‌های پر از احساس توز و ویدال دیگر در تورین جایی ندارد. شاید یووه از لحاظ فنی در مسیر الگریسم قرار گرفته باشد اما زدودن احساس یتیمی هوادارن نیاز به زمان دارد. اما خروج پیرلو مرز غم و اندوه را از سیاه و سفید درنوردید، همه فوتبالدوستان حس مشترکی دارند ........