این همه از بازیکنا و ستاره های دنیای فوتبال مطلب گذاشتیم ولی تو تاریخ فوتبال کشورمون کسایی هستن که هیچ جوره نمیشه ازشون گذشت. امروز تولد 38 سالگی مهدی مهدوی کیا، با اخلاق ترین بازیکن فوتبال این مملکته... کسی که یاد آور شیرین ترین خاطرۀ ما تو جام های جهانیه، اون پیروزی دراماتیک جلو آمریکا و فریاد شادی یک ملت. برای افرادی مثل من که فوتبال دیدنو از مقدماتی جام جهانی 98 شروع کردن، شیرینی اون صعود تاریخی تو ملبورن با گل آقا مهدی جلو آمریکا به اوج غرور کودکی تبدیل شد که لای ورق های کتابش حالا یه حس تازه رو تجربه می کرد. اون برچسب های نوستالژیک بازیکنای تیم 98 رو جلد کدوم دفتر و کتابی دیده نمی شد؟! پوسترایی که حالا تو هر مغازۀ لوازم التحریری چشم عابرا رو پر می کرد. نسلی که فوتبالو با غیرت بازیکنایی مثل آقا مهدی شناخت. همون ستاره هایی که بعد از جام جهانی حالا پاشون به تیمای اروپایی باز شده بود و بوندسلیگایی که گوشه و کنارش طرفدارای جدید ایرانی رو می دید. طرفدارایی که به عشق مهدوی کیاها پای دیدن بازیای اروپایی می نشستن. همون عشقی که حالا همه با این اسم صداش می کردن: موشک هامبورگ... و چه غریبانه خداحافظی کردی با عاشقات مهدی خان، لبخندی که همیشه دل هموطناتو شاد می کرد تبدیل شد به اشک هایی که از دل شکستۀ یک قهرمان خبر می داد. شاید این عادت ماست که باید اسطوره هامونو برنجونیم. روزی که تو هامبورگ فرمانروایی می کردی به ذهنتم خطور نمی کرد که تو خونۀ خودت غریب ترین مرد دنیا باشی. تو ما رو ببخش اگه زنده کشیم و مرده پرست... تولدت مبارک اسطورۀ اخلاق و مردانگی. تولدت مبارک موشک هامبورگ. تولدت مبارک مرد تنهای شب...