طرفداری- به گزارش سایت Goal، دالی بلیند فاش کرد که در نوجوانی این فرصت را داشت تا به آرسنال بپیوندد، اما ماندن در آژاکس را به قبول پیشنهاد توپچی ها ترجیح داد. او یک روز کامل را به همراه توپچی ها گذراند و پیشنهاد "فوق العاده" ای را از جانب آن ها دریافت کرد، اما در نهایت تصمیم گرفت که در آژاکس باقی بماند تا راه پدرش - دنی بلیند - را که زمانی کاپیتان آژاکس بود، ادامه دهد. دالی بلیند در این باره گفته است:
در زمان نوجوانی این فرصت را داشتم که به آرسنال بپیوندم. من درآن زمان در آکادمی آژاکس بودم. روزی از آکادمی به خانه برگشتم. فکر می کردم که آن ها مرا دست انداخته اند. رویایم بازی در تیم اصلی آژاکس بود، اما به باشگاه آرسنال رفتیم. آن یک روز عالی بود. ما یک روز را در آنجا سپری کردیم. آن ها پیشنهاد دادند که همه چیز را درباره وضعیت تحصیل و مدرسه ام مهیا خواهند کرد، بنابراین می توانستم همچنان به گرفتن نمره های ممتازم ادامه دهم. آن ها همچنین یک پیشنهاده خارق العاده را به من ارائه دادند، مخصوصاً با توجه به اینکه سن کمی داشتم. در همان زمان، آژاکس هم به من پیشنهاد یک قرارداد حرفه ای را داد. پیشنهاد مالی آژاکس به هیچ وجه در حد پیشنهادی که از آرسنال دریافت کرده بودم نبود. پدرم این تصمیم را به من واگذار کرد و من تصمیم گرفتم که در آژاکس بمانم. در آن زمان از خیر پول زیادی گذشتم. می توانم این موضوع را درک کنم که چرا بازیکنانی که خانواده هایشان نیاز مالی دارد، به پیشنهاد باشگاه هایی به بزرگی آرسنال پاسخ مثبت می دهند. من به آن پیشنهاد جواب منفی دادم، چون تقریباً هر چیزی را که می خواستم در خانه مان داشتم. یکی دیگر از عواملی که پیشنهاد آرسنال را رد کردم این بود که به طور مخفیانه می خواستم تا راه پدرم - دنی بلیند - را در آژاکس ادامه دهم. او کاپیتان آژاکس بود و تمام افتخارات و جام های مکن را به همراه آژاکس برنده شد.
دالی بلیند اعتراف کرد که وقتی مارتین یول او را به طور قرضی به گرونینخن قرض داد، از تصمیمش مبنی بر رد کردن پیشنهاد آرسنال حسرت می خورد. اما پس از انتخاب فرانک دی بوئر به عنوان سرمربی آژاکس، دالی دوباره فرصت بازگشت به آژاکس را پیدا کرد. بلیند در این باره گفت:
این گونه به نظر می رسید که من در تیم مارتین یول جایی برای بازی ندارم. آن زمان در ذهنم این گونه فکر می کردم: "اگر پیشنهاد آرسنال را قبول می کردم، به جای بازی کردن در اینجا به طور قرضی (گرونینخن)، حالا می توانستم هر هفته در لندن بازی کنم". زمانی که مارتین یول از کارش برکنار شد نفس راحتی کشیدم. یک هفته بعد، فرانک دی بوئر که به عنوان سرمربی جدید تیم برگزیده شده بود، مرا به آژاکس بازگرداند و مستقیماً به ترکیب اصلی تیم فرستاد. من مدافع چپ جدید او بودم.