وقتی به جدول رده بندی لیگ برتر نگاه میکنیم،نکات جالب توجهی را میبینیم..مثلا اینکه استقلال اهواز با 4 امتیاز و یا استقلال خوزستان با 3 امتیاز بالاتر از تیم هایی چون پرسپولیس،نفت تهران و ذوب آهن هستند.این تیم ها به دلیل آنکه بدنسازی خوبی در پیش فصل نداشته اند،بازیکنانشان در هفته های ابتدایی بسیار سرحال هستند و نتایجشان همه را شگفت زده میکند اما پس از گذشت 5 هفته،عملکرد آنها رو به زوال میرود و به جایگاه اصلی خود بر میگردند و تیم هایی که تمرینات پیش فصل را به خوبی انجام داده اند، به پیک آمادگی خود میرسند و تا پایان نیم فصل به مدعی درجه یک قهرمانی تبدیل میشوند.ذکر این نکته هم ضروری است که در مورد تیم استقلال تهران هم دو عقیده وجود دارد :1_ عده ای عقیده دارند که استقلالی ها از هفته پنجم به بعد روزگار سختی را سپری خواهند کرد.چون که تمرینات پیش فصل آنها با آشفتگی برگزار شد و بدنسازی خوبی نداشتند،بنابراین در هفته های ابتدایی شاداب هستند اما به مرور زمان و تا هفته پنجم،دوران افت آنها آغاز میشود و کار برای مظلومی و یارانش سخت خواهد شد.قطعا بردن سیاه جامگانی که از دسته یک آمده و ملوانی که اصلا تمرینات پیش فصل نداشته،معیار خوبی برای مدعی دانستن یک تیم نیست. 2-گروهی دیگر عقیده دارند که مظلومی و یارانش تا پایان فصل به همین گونه پیش خواهند رفت و مدعی شماره یک قهرمانی هستند. آنچه مشخص است این است که با گذشت دو هفته نمیتوان به طور دقیق در مورد مدعیان اظهار نظر کرد و تیم های پرسپولیس با 1 امتیاز،نفت و فولاد با 2 امتیاز و ذوب اهن با 0 امتیاز را مدعی به حساب نیاورد.قطعا از هفته پنجم به بعد میتوان مدعیان را به خوبی شناخت اما الان وقت مناسبی برای این کار به نظر نمیرسد..