به نام خدا خوب اول از همه می خوام یه تبریک بگم به بروبکس یونایتدی ، برد شیرینی بو و خیلی مهم به خصوص اینکه یه برد خارج از خونه بود و بدست آوردن برد خارج از خونه توی لیگ انگلیس خیلی مشکله امیدوارم به روند پیروزی هامون ادامه بدیم. یه قولی به دوستان داده بودم که گفته بودم توی تحلیل بعدی یعنی این تحلیل ، سبک بازی رو هم براشون تحلیل کنم ، هر چند به نظر خودم هنوز برای تحلیل سبک بازی زوده اما دوستان اصرار داشتند و من هم قول دادم. مثل همیشه با ترکیب دو تا تیم شروع میکنیم ترکیب منچستر یونایتد : .................................سرهیو رومرو.............................. ..لوک شاو.......دالی بلیند.......کریس اسمالینگ.......متئو داریان.. ..مایکل کریک.......................................مورگان اشنایدرلین.. ..ممفیس دیپای...............عدنان یانوزای.................خوان ماتا.. ..................................وین رونی................................... ترکیب استون ویلا : ..................................برد گوژان.................................. ..اماوی...........کلارک.............ریچاردز.............لئوناردو باکونا.. ..وستوود......................ادریسا گایه.......................ورتاوت.. ..آیه...................رودی جستید..................گابریل آگبونلاهور.. خوب اول به شرح میپردازیم بعدش انشالاه به تحلیل سبک بازی و بعد از اون به تحلیل عملکرد بازیکن های یونایتد میپردازم. بازی رو دو تیم متعادل شروع کردند ، توپ بیشتر در میانه های میدان قرار داشت و دو تیم دست به ریسک نمیزدند که امر غیر معمولی هم نبود ، چون هر تیمی که توی پانزده دقیقه ی ابتدایی گلی رو دریافت کنه ، شیرازه ی تیمش از هم میپاشه به همین علت هم اغلب تیم ها در اوایل مسابقه دست به ریسک و حملات همه جانبه نمیزنن. همونطور که گفتم پانزده دقیقه ی ابتدایی توپ بیشتر در میانه ی میدان بود تا یک سوم دفاعی دو تیم ، اما بعد از دقیقه ی پانزده این تیم میهمان یعنی منچستر یونایتد بود که به بازی مسلط شد و تونست توپ و میدان رو در اختیار بگیره و فشار رو روی دروازه استون ویلا افزایش بده که حاصل این فشار موقعیت های خطرناک روی دروازه ی استون ویلا بود که از اون ها میشه به ضربه ی سر کم دقت اشنایدرلین در دقیقه ی شانزده و تک به تک دیپای که با خروج عالی و مطمئن دروازه بان آمریکایی استون ویلا همراه بود اشاره کرد. منچستر یونایتد همچنان بازی رو در اختیار داشت و فشارش رو روی دروازه ی استون ویلا افزایش داده بود تا در دقیقه ی بیست و هفتم توسط عدنان یانوزای که این بازی همچون بازی با بارسلونا در پست شماره ی 10 بازی میکرد به گل رسید. پاس در عمق هوشمندانه ی ماتا به یانوزای رسید تا عدنان با یه تو سر بوپ فوق العاده مدافع روبروییش یعنی ریچاردز رو از مقابل برداره و با یه ضربه ی فنی و البته با یکم چاشنی خوش شانسی و برخورد توپ به پای کلارک دروازه استون ویلا و شاگردان تیم شروود رو در ویلا پارک باز کنه. پس از گل دوباره بازی متعادل شد ، البته برتری نسبی استون ویلا نسبت به یونایتد در اواخر نیمه ی اول ملموس بود و چند ارسال از جناحین که البته همه بی ثمر موندن رو تیم استون ویلا روی دروازه ایجاد کرد. نیمه ی دوم هم متعادل شروع شد اما از دقیقه ی پنجاه و پنج تا دقیقه ی شصت و پنج شاگردان تیم شروود بازی رو در اختیار گرفتن و فشار رو روی دروازه ی یونایتد زیاد کردن و چشم به ضربات سر مهاجمانشون داشتن که نتیجه ای در پی نداشت. بعد از اون با دو تعویض خوب و بیرون کشیدن یانوزای خسته و کریک و آوردن شواینی و هررا منچستر دوباره نبض بازی رو در اختیار گرفت و موقعیت های خوبی رو هم خلق کرد که از جمله ی اون ها میتونم به ضربه ی فنی ممفیس در دقیقه ی هفتاد و سه اشاره کنیک که با اختلاف بسیار کم از کنار دروازه این توپ به بیرون رفت . بقیه ی بازی نسبتاً متعادل پیش رفت و دو تیم با همون نتیجه ی 1-0 کار رو به پایان رسوندن. تحلیل سبک بازی منچستر یونایتد : خوب میپردازیم به تحلیل سبک بازی منچستر. چیزی که از این دو بازی دستگیر من شده فن خال تیمش رو با سیستم 1-3-2-4 به زمین میفرسته ، ترکیبی که ساخته شده برای برداشتن فشار از روی مدافعین وسط ، یه ترکیب مشتق شده از 2-3-2-3 کلاسیک با یک سویپر که دو هافبک دفاعی میومد فشار رو از روی دو مدافع مرکزی بر میداشتن ، اما فرق این دو ترکیب در اینه که اون ترکیب چیزی به اسم بازیکن شماره ده نداره اما در عوضش به جای یک فینیشر دو فینیشر داریم.ترکیب 1-3-2-4 با توجه به داشته های حال حاضر فن خال بسیار منطقی هم به نظر میرسه ، چون ایراد اصلی وارد به بازیکنان فن خال نداشتن یک دفاع باتجربست که با ایسن سیستم و کمک کردن دو هافبک دفاعی به مدافعین وسط این فشار از روی مدافعان برداشته میشه و تمرکز مدافعان بیشتر میشه و همچنسن باری که متحمل میشن کمتر میشه ، من به شخصه علت اصلی عملکرد مطلوب مدافعان تیم رو که در این دو بازی بلیند و اسمالینگ بودن رو همین امر میدونم. نکته ی بعدی که در این بازی ملموس بوده به نظرم عدم تمرکز کافی رونی در پست جدیدش بوده ، که خوب البته چیز طبیعی هم هست ، رونی تقریباً یک فصل پست شماره 10 بازی مرده و حتی فن خال به عنوان هافبک مرکزی و هافبک دفاعی هم از وین رونی پارسال بازی گرفته بود و به طبع همین موضوع رونی با پست جدیدش نا آشناست و نمیتونه اون وظیفه ای رو که یه بازیکن فینیشر داره رو به خوبی انجام بده. فینیشر یه بازیکن خودخواهه یه بازیکن فرصت طلب که در هر شرایطی به جز مواقع خاصی شوت های مهلک میزنه که من این امر رو در رونی نمی بینم و تمایل رونی برای پاس دادن خیلی زیاد تر از تمایلش برای شوت زدنه نمونه ی بارزش توپی بود که دقیقه ی 92 به رونی رسید توپ جایی بهش رسید که رونی سال 2008 اینارو با یه والی فوق العاده روی هوا میچسبوند به طاق دروازه ی تیم حریف ، اما ایندفعه توپ رو برد گوشه و سر آخر به علت عدم تعادل توپ رو به اوت فرستاد ، اما به نظرم رونی به زودی با پشت جدیدش وفق پیدا میکنه و میتونه خودش رو نشون بده . به نظرم اگر رونی بتونه این فصل بیش از 14 گل بزنه عملکردش قابل قبوله ، هر چند این آمار برای رونی آمار خوبی نیست اما میتونه با توجه به شرایط موجود قابل قبول باشه. نکته ی سومی که به نظرم اومده توی این بازی و تفاوت عمده ای که امسال میبینیم با پارسال توی منچستر ، نحوه ی خارج شدن از پرس هستش ، پارسال فن خال با بازی دادن فلینی تیم رو با ارسال های از دروازه به فلینی تیم رو از زیر فشار و پرس خارج میکرد ، چیزی که امثال مشاهده نمیکنیم ، امسال تمایل منچستر یونایتد به کار بر روی زمین خیلی بیشتر هست و توپ رو با پاس های تک ضرب یا نهایتاً دو ضرب از زیر پرس خارج میکنن. نکته ی چهارم رو میشه به عدم تمایل تیم در ارسال از جناحین دونست ، چیزی که پارسال میشه گفت تاکتیک اصلی گل زنی منچستر یونایتد بود ، طوری که سام آدالایس سر مربی سابق وستهام منچستر یونایتد رو ارسال یونایتد خطاب میکرد پارسال ، اما امسال تمایل تیم به استفاده از عمق دفاع حریف و همچنین پاس های کات بک که جای ارسال از جناهین رو گرفته خیلی بیشتر شده که نمونه ی بارزش هر دو گلی که منچستر به ثمر رسونده در این دو بازی از همین دو قاعده طبعیت میکرده. یک نکته ی دیگه ای هم که به نظرم اومده عملکرد فوق العاده و غیر قابل وصف دارمیان و شاو بوده ، چه در دفاع چه در کمک به وینگر های تیم ، هم توی حمله این بازی خوب کار کردن هم توی فاز دفاعی . واقعاً این دو مدافع کناری تا 8 سال آینده به راحتی میتونن سمت چپ و راست تیم رو بیمه کنن ( البته اگر پرز کلش داغ نشه که 150 تا بده براشون ) که به نظرم این خبر خیلی خوبی میتونه باشه برای منچستر. در پایان هم یه نتیجه گیری کلی میخوام بکنم ، من از تیم راضیم ، هر چند جای پیشرفت هنوز خیلی داره و مطمئنم پیشرفت می کنه اما یک گله هم دارم و اون عدم توانایی تیم در خلق موقعیته که باعث شده دیدن بازیای منچستر یونایتد کسل کننده بشه. تحلیل عملکرد بازیکنان : رومرو : چیزی که من متوجه شدم در این دو بازی این بوده که خروج های خیلی مطمئنی داره و برای این که این مزیت رو اهمیتش رو بهتون نشون بدم به 9 خروج موفقش میتونم اشاره بکنم و برای اینکه بتونید بفهمید این آمار چقدر چشم گیره میانگین آمار خروج موفق در سایر لیگ هارو براتون میذارم که در لیگ آلمان ، ایتالیا و اسپانیا به ترتیب 3.58 ، 3.23 و 2.86 هست و این آمار در لیگ ایران به 1.56 میرسه . بلیند : یکم دستپاچست اما عملکردش قابل قبوله ، نمونه ی دستپاچگیش رو میشه در توپ دقیقه ی 48 همین بازی ببینید. اسمالینگ : یک کلام «عالی» دارمیان : بهترین بازیکن بازی با استون ویلا بوده به نظر من ، نظر شما؟؟؟ شاو : خیلی پیشرفت داشته نسبت به فصل قبل ، اصلاً انگار این شماره 23 روی بازیش هم تاثیر داره. اشنایدرلین : خیلی خوب وظایفش رو انجام میده ، موقعی که میره توی فاز دفاعی اصلاً دستپاچه نیست و من خیلی ازش راضیم . کریک : آقایی میکنه وسط میدون این کریک اما نمیدونم چرا مثل پارسال موقعیت سازی نمیکنه و بیشتر توپ رو پخش میکنه . ماتا : پاس های توی عمقش که بی نظیره چه توی این بازی چه توی بازی قبل ، کلاً خلاقیت فانتزی رو خیلی خوب به تیم تزریق کرده. یانوزای : این بازی نشون داد اگر فن خال توی پست شماره ی 10 ازش بازی بگیره قطعاً عملکردش چشم نواز خواهد بود و یک نکته ی جالب که باید بهش اشاره کنم اینه که با دو سر توپش ریچاردز که بازیکن آکادمی من سیتی بود رو محو کرد :)) . دی پای : خوب بود اما با اون چیزی که ازش انتظار میره خیلی فاصله داره ، اون کاشته ای هم که زد مصداق بارز زد از استادیوم رفت بیرون بود . رونی : بالا راجع بهش به اندازه ی کافی صحبت کردم به نظرم. با آرزوی موفقیت برای منچستر یونایتد و منچستر یونایتدی.