طرفداری -  1 - همان طور که پیش از این نیز اشاره کرده بودم، یکی از مهم ترین نکات گنگ پازل تاکتیکی فن خال در 3 بازی نخست، عدم هماهنگی لازم میان دارمیان و خوان ماتا بوده است. عدم هماهنگی که با توجه به نقش ویژه و منحصر به فرد خوان ماتا(که بارها در مطالب مختلف مفصل در رابطه با آن نوشته بودم) اهمیت بیشتری پیدا می کند. با این حال انتظار می رفت که رفته رفته این هماهنگی میان زوج دوست داشتنی سمت راست یونایتد ایجاد شود. در بازی امروز عصر مقابل نیوکاسل تا حد قابل قبولی پیشرفت هایی در این زمینه دیده شد که البته نقاط تاریکی دیگری را موجب شد!!  امروز عصر متئو دارمیان  با هماهنگی قابل قبول، اُورلپ های زیادی را از سمت راست انجام داد اما زمانی که نوبت به «پاس کلیدی» می رسید، مسئله بغرنج جدیدی به وجود می آمد. تاکتیک نویسان  به موردهایی همچون دارمیان که در دادن پاسِ نهایی ناکام هستند، اصطلاحا بازیکنانِ «سر پایین» می گویند. لزوما این اصطلاح اشاره به پایین بودنِ سر به طور فنی ندارد، بلکه صرفا به عدم دید مناسب در لحظات حساس در جهت ارائه پاس کلیدی نهایی که می تواند به پاسِ گل منجر شود، اطلاق می شود. نکته جالب توجه این است که این سر پایین بودن تنها مختص متئو دارمیان نبوده است. ممفیس نیز امروز عصر بارها و بارها از چپ به طرق مختلف، صاحب موقعیت و نفوذ شد اما مادامی که نوبت به پاسِ کلیدی نهایی می رسید، او نیز یک ناکام محسوب می شد.چه در سانتر، چه در کات بک ها، ممفیس یک ناکام ذاتی بود. تصویر اول لحظات حساس درون محوطه جریمه نیوکاسل را از سمت چپ نشان می دهد که ممفیس چگونه با کمالِ بی دقتی در دادنِ پاس کلیدی نهایی آن ها را هدر داده است. 3 بار ممفیس در موقعیت هایی کاملا ایده آل درون و یا نزدیک به باکس در دادن پاس کلیدی نهایی ناکام بوده است.تصویر دوم نیز به خوبی عملکرد ضعیف او را در ارسال سانترِ کلیدیِ نهایی در موقعیت های حساس نشان می دهد. 3 بار دیگر نیز ممفیس درون باکس نتوانسته سانتر های قابل قبولی را برای هم تیمی هایش مهیا کند. اینکه 2 بازیکن جدیدِ یونایتد این چنین در لحظات حساس سرپایین هستند، بعید است که تصادفی باشد. امروز عصر اگر  آنتونیو والنسیا در موقعیت های خارق العاده دارمیان و علی الخصوص ممفیس قرار می گرفت، به شما قول می دهم که یونایتد با اختلاف بازی را به سود خود خاتمه می داد. والنسیا شاید این روزها همچون دارمیان و ممفیس نتواند نفوذ کند، اما سرِ کاملا بالا و دید خوبش در کناره های زمین، کات بک هایی را شامل می شود که یک لقمه حاضر و آماده درونِ باکس حریف محسوب می شوند. ممفیس و دارمیان کمی باید در لحظات آخر خونسرد تر باشند.

2 - 2 مهره کلیدی مک لارن امروز در الدترافورد، واینالدوم و میتروویچ بودند. 2 بازیکنی که از مهم ترین ارکان نیوکاسل برای فرار از فشار یونایتد محسوب می شدند. شاید تعجب کنید که چگونه یک مهاجم فیزیکیِ نوک همچون میتروویچ می تواند چنین قابلیتی داشته باشد. اما این مسئله حقیقت دارد و زمانی که شما بازی را با دقت بیشتری نگاه کنید، قطعا می توانید این مسئله را درک کنید. میتروویچ امروز یک هدف برای تمامی بازیکنان نیوکاسل در تمامی نقاط زمین محسوب می شد. هدفی که بازیکنان می توانستند با رساندن توپ به او در هر نقطه زمین، نیوکاسل را از فشار خارج کنند. میتروویچ یک مهاجم کاملا فیزیکی و اصطلاحا «پشت به دروازه» است که با استفاده از قدرت فیزیکی و کنترل قابل قبولش روی توپ در شرایط دشوار، می تواند تیم را از فشار حملات نفس گیر حریف از طریق حفظ توپ، گرفتن خطا و یا گرفتن پرتاب اوت خارج کند. بارها و بارها میتروویچ امروز عصر با قدرت بالایش پشت به حریف صاحب توپ شد، چرخید و تیمش را به طرق یاد شده از فشار خارج کرد. تصویر زیر به خوبی نشان می دهد که میتروویچ بارها و بارها دور از دروازه صاحب توپ شده و استادانه با حفظ توپ و پاس ها یا ضربات سر موفق و کشتن بازی،توانسته تیمش را از فشار خارج کند.البته طبیعی است در چنین سطحی از فشار تیم حریف، خطاهایی نیز از او سر زند. شرایط برای واینالدوم نیز به همین شکل بود.شاگردِ اسبق فن خال به خوبی نشان داد که استعداد تبدیل شدن به یک هافبک «تک خطی» را دارد. واینالدوم نیز امروز با قدرت بدنی و کنترل قابل قبولش روی توپ بارها و بارها در صحنه های مختلف با دریافت توپ و کنترل مناسب آن، تیمش را از فشار خارج کرد تا برای دقایقی خط دفاعی نیوکاسل نفسی به راحتی بکشد. امروز مک لارن بدون این 2 بازیکن همان دقایق اندکی  را نیز که صاحب توپ بود، باید صرف جمع شدن در باکسِ خودی می کرد!! 3 - ممکن است این تصور غلط به وجود بیاید که یونایتد در برابر تیم هایی که به شکل چند لایه، فشرده و  ترکیبی دفاع می کنند، به مشکل بر می خورد. شاید این مسئله در طول فصل اثبات شود ولی از بازی با نیوکاسل دستِ کم نمی شود چنین نتیجه ای را استنباط کرد. یونایتد بیش تر از آنکه این 2 امتیاز را به علت دفاع چند لایه، خیره کننده و رسوخ ناپذیر نیوکاسل از دست داده باشد، به علت کم دقتی بازیکنانِ کناری اش و صد البته روزِ بد شانسی اش از دست داده است. یونایتد بارها و بارها در این دیدار از کناره ها دفاع حریف را از پیش رو برداشت، درون باکس حریف قدم گذاشت و در فضایی ایده آل توانست صاحب موقعیت خطرناک شود. از کناره های زمین نیز که عبور کنیم، یونایتد نزدیک به 3 موقعیت کاملا - دقت کنید - کاملا 100درصد گلزنی داشت(از موقعیت های 80 و 90 درصدی صرف نظر می کنیم.) در چنین شرایطی شما نمی توانید مدعی شوید که یونایتد در شکافتن دفاع حریف ناموفق عمل کرده است.یونایتد چه از عمق، چه از کناره ها، چه  ضربات از را دور و چه از روی ضربات کرنر، صاحب موقعیت های قابل قبول گلزنی شد که مجموعه ای از عوامل که به آن اشاره شد، آن ها را در گلزنی ناگام گذاشت. یونایتد امروز به اندازه کافی موقعیت خلق کرد. شما قطعا در یک بازی در این سطح، نمی توانید 250 موقعیت گلزنی خلق کنید. قانونا خلق 6-7 موقعیت بالای 90 درصد گلزنی برای یک پیروزی راحت کفایت می کند اما فوتبال ورزشی است که بعضی وقت ها هیچ علاقه ای به قانون ندارد. 4- چنین اتفاقاتی در طول یک فصل فرسایشی برای تیم های مطرح کاملا طبیعی است. بازی هایی که شما همه کار می کنید، اما توپ قرار نیست واردِ دروازه شود. بارسلونا فصل گذشته همه چیز را درو کرد و در ایده آل ترین سطح ممکن قرار داشت، اما ایده آل ترین تیم دنیا هم چنین اتفاقی را تجربه کرد. کافی است به بازی مقابل سلتا نگاه کنید که چگونه بارسلونا همه کار کرد، جز کسب نتیجه. این اتفاق برای سیتی، لیورپول، آرسنال و چلسی نیز قطعا رخ خواهد داد. بازی هایی که آن ها صد در صد شایسته پیروزی با اختلاف حداقل 3 گل هستند، اما نتیجه را از دست می دهند.یونایتد به وضوح در 4 بازی رسمی فصل جدید، پیشرفت کرده است. شکی در این مسئله وجود ندارد. بازیکنان جدید که خونسردتر شوند، رفته رفته شرایط از این نیز بهتر خواهد شد. یونایتد با فن خال در مسیر درست قدم بر می دارد. اگر یک نفر در دنیا قرار باشد یونایتد را در مسیر درست  قرار دهد، آن فن خال خواهد بود. پس  لطفا امشب را آسوده بخوابید...