این حرفا رو باید زودتر می زدم اما متاسفانه سرکار بودم و تا به امروز وقت خالی نداشتم.
نقل و انتقالات تموم شد و ما جزپتر چک بازیکن دیگه ای رو برای تیم اصلی جذب نکردیم. متاسفانه می بینم اصلا جو خوبی بین هوادارا تو طرفداری و تلگرام و جاهای مختلف نیست و متاسفانه شاهد توهین به ونگر و بقیه باشگاه و بازیکنای تیمم. کارشناسای خودی هم مثل همیشه دمشون گرمه!!!!!!! به جای اینکه کمک به موفقیت تیم کنن، دارن تیم رو بدتر زیر فشار می برن و انگار قسم خوردن جلوی موفقیت تیم رو بگیرن!!!
بیاید برگردیم به فصل 2002/3 که ما بعد از یونایتد توی لیگ دوم شدیم. بعد از فصلT تو نقل و انتقالات تابستون قبل از شروع فصل 2003/4 دیوید سیمن رو به سیتی دادیم و جاش رو با ینس لمن پر کردیم. توی تابستون همین یه خرید رو داشتیم و ژانویه هم خوزه آنتونیو ریس به تیم اضافه شد. بقیه تیما از جمله سیتی و یونایتد همون سال فعالیت زیادی توی نقل و انتقالات داشتن اما آخرش چی شد؟؟؟ قهرمانی رو دادن به تیمی که بیشترین خرید رو کرده بود؟؟ دقیقا همون سال ما بی نقص ترین قهرمانی تاریخ لیگ برتر رو کسب کردیم:)
توجه کنین که ما با همین ترکیب نیم فصل دوم فصل پیش عملکرد فوق العاده ای داشتیم و مهم ترین مساله که ثبات بود رو تو یه نیم فصل تجربه کردیم. تو این چندتا بازی اول فصل هم عملکردمون مناسب بوده و بیش از 80تا موقعیت تو 4تا بازی داشتیم که با آماده شدن گلزن های تیم(سانچز، والکات، ژیرو، رمزی، چمبرلین و.......)مطمینا گل های زیادی خواهیم زد و برای گل زنی به بازیکنایی که کوچک تر از گل زن های فعلیمون هستن نیاز نداریم.
نمیگم که ما نیاز به خرید کردن نداشتیم و نداریم. صد در صد مثل هرکس دیگه ای خوشحال میشم لواندوفسکی، بنزما، رویس، هوملز و بازیکنای بزرگ رو توی تیمم ببینم اما به این نکته توجه کنین که اومدن بنزما و لواندفسکی هرچند خیلی خوشحال کنندست، تضمین قهرمانی نیست. ژیرو فصل پیش 14تا گل برای ما زد، آگرو که بهترین نوک جزیرست و یکی از بهترین های دنیاست و آقای گل جزیره شد 26 گل برای تیمش زد. یعنی فرق ژیرو با یه مهاجم درجه1 فقط 12 گل بود. 12 گل بیشتر چیزی نیست که صد در صد قهرمانی بیاره و به راحتی می تونه توسط بقیه اعضای تیم و تلاش بیشتر خود ژیرو و بقیه مهره های هجومی(والکات هم نسبت به پارسال اضافه شده) جبران شه. این دقیقا همون چیزیه که ونگر همیشه از تیم می خواد. ونگر می خواد که تیم مثل اعضای یه خانواده باشن وهمه برای موفقیت کل تیم و کمک به موفقیت بقیه اعضای تیم تلاش کنن. حالا درنظر بگیرین که این خانواده بخواد پیشرفت کنه قطعا یکی که واقعا بهترین باشه می تونه باعث پیشرفت بشه اما یکی که در سطح همون اعضای خانواده هم نیست اومدنش فقط باعث افت روحی میشه و اعتماد به نفس و کیفیت تیم رو زیر سوال می بره. ضمن اینکه جا رو برای یه فوق ستاره که ممکنه بعدا بشه به تیم اضافه کرد تنگ می کنه(قابل توجه اونایی که میگن براهینو و کوکورین می خریدیم!!!!!)
مثلا ما وقتی والکات رو داریم چه نیازی به پدرو داریم؟؟ یا وقتی چمبرلین رو داریم چه نیازی به دیپای داریم؟؟ یا وقتی ژیرو رو داریم چه نیازی به یکی مثل کوکورین و آستین داریم؟؟ یا وقتی کوکلن رو داریم چه نیازی به اشنایدرلین داریم؟؟ اما اگه میشد یکی مثل رویس و بنزما و لواندوفسکی بیان قطعا استقبال میشد.
درمورد خریدن هم باشگاه تمام تلاشش رو برای جذب یه مهاجم نوک خوب کرد اما وقتی تیمای اونا نمی فروشن چیکار کنیم؟؟ مرسون میگه 75 میلیون می دادیم بنزما رو با جت می فرستادن پیشمون اما واقعا اینطوریه؟؟!!! به همون پرز اگه 200میلیون بدی رونالدو رو می فروشه؟؟!! اگه اینطوری بود تیمی مثل یونایتد جای مارسیال، لواندوفسکی و رونالدو و بنزما می خرید!
این قضیه که پول زیاد بدی بازیکن رو بخری برای تیمای کوچیک صادقه که بازیکنشون رو بیشتر از ارزشش بفروشن و برن چندتا جایگزین جاش بگیرین(اصلا معلوم نی که تاتنهام رو میگما:)))). متاسفانه هیچ مهاجم نوک بزرگی توی تیمای کوچیک نبود:(
حداقل در مورد بنزما حرفای لرد هریس معلوم کرد که ریال مادرید راضی به فروش بود تو شرایطی که بتونه جانشین بخره. خود ونگر هم آخرش گفت بنزما بازیکن ریاله و اونا باید تصمیم بگیرن که می فروشن یا نه. این یعنی ریال نفروخت نه اینکه ما نخواستیم.
باشگاه ما مثل باشگاه های دیگه نیست که با خرید کردن و خرج کردن بخواد سر هواداراش شیره بماله مثلا یونایتد برای حفظ برند و گول زدن هواداراش دی ماریا و فالکایو رو می خره تو پست اصلی و به طور مناسب بازی نمیده و فقط می خواد که بخره یا برای مارسال 80میلیون یورو میده اما واقعا اینا کمکی بهشون می کنه؟؟؟ اینو بدونید آرسنال پاک ترین و صادق ترین باشگاه دنیاست و به هیچ وجه دنبال فریب دادن هواداراش نیست.
حواستون هم باشه ما پولمون سرجاشه و تا نیم فصل بیشتر هم میشه:) و می تونیم برای جذب بازیکن تو شرایطی که بقیه تیما ریخت و پاش کردن و بودجشون رو خرج کردن بدون رقیب جدی برای جذب بازیکن های در دسترس اقدام کنیم.
در آخر باید بگم به آقا اعتماد کنین و مثل این پلاستیک فن ها و هوادارای دوروزه نباشید. ونگر از همه ما برای موفقیت پروژه ای که چندین ساله عمر و اعتبارش رو صرفش کرده مشتاق تر و جاه طلب تره. به شخصه چون می دونم باشگاه همه تلاشش رو می کنه، به چرت و پرت های چندتا مفسر خودی و غیرخودی که فقط به فکر جیب خودشونن بها نمیدم و تو هر شرایطی از تمام بازیکنای این تیم و ونگر که همگی برای موفقیت آرسنال تلاش می کنن، حمایت می کنم و خواهم کرد.
Once a Gooner Always a Gooner
In Arsene We Trust
