در ساليان اخير ،در عرصه ي فوتبال كشورمان به جاي اينكه شاهد كسب افتخار آفريني تيم ملي و باشگاه هاي محبوبمان باشيم، هر روز شاهد عجايبي هستيم كه در هيچ جاي ديگر دنيا وجود ندارند و فقط و فقط مختص فوتبال ما هستند و شايد اگر مسئولين فوتبال ما تلاش كنند بشود نام اين اتفاقات را با نام «عجايب هفتگانه فوتبال ايران» در كتاب گينش ثبت كرد.
حال در اين مطلب هفت مورد از اين عجايب را ذكر مي كنيم:
1- وحيد اميري هافبك چپ فيكس تيم ملي با سابقه گلزني به تيم ملش شيلي ، مبلغ قراردادش با تيم نفت تهران 214 ميليون تومان است و اميد عاليشاه كه به تازگي اولين بازي ملي خود را انجام داد در حالي در مطرح ترين تيم ايران بازي ميكند و قاعدتاً بايد از رنج قراردادي كه مي بايست به خاطر بازي در بقيه تيم هاي ايران بگيرد كمتر دريافتي داشته باشد، مبلغ قراردادش طبق اعلام سازمان ليگ 900ميليون تومان است.
2- مسئولين فدراسيون فوتبال از پوشيدن لباس هاي بي كيفيت توسط ملي پوشان فوتبال ايران و تمرين كردن در چمن بي كيفيت و نبود امكانات بسيار ناراحت نمي شوند اما موقعي كه سرمربي تيم ملي مي گويد تجار ايراني به تيم ملي كمك كنند ناراحت مي شوند در حالي كه حتي در تيم هاي مطرح جهان هم اين كار صورت مي گيرد.
3- خنديدن رئيس فدراسيون در هر شرايطي( البته اين مورد اخيراً از ليست عجايب خارج شده و ديگر طبيعي است...عيبي هم ندارد...!!!)
4- انتخاب سرمربي تيم اميد و جوانان از ميان كم تجربه ترين مربيان ايران( البته تا بوده همين بوده و اين امر فقط مختص فدراسيون كنوني نيست)
5- مذموم بودن شايسته سالاري در ميان مربيان ايراني و تقسيم شدن مربيان ايراني به دو دسته جوان گرا ( مانند علي دايي) و پير گرا ( مانند امير قلعه نوعي)
6- بي پولي در هر حال، يعني به عبارتي تيم هاي ايراني با داشتن اسپانسرهاي صد ميلياردي هم بي پول هستند، يعني كلاً ما مشكل اقتصادي داريم
7- اين مورد مختص خبرگزاري هاي ورزشي و كلاً فوتبال دوستان ايراني است كه قبل از آغاز هر تورنمنتي همه بر اين عقيده اند كه تيم ملي ايران تمام بازي ها رو با تفاضل گل زياد واگذار ميكنه و بعد از بازي ها مي جار مي زنند كه آي ما چرا قهرمان نشديم....
و در پايان لازم به ذكر است كه اگر بخواهم ادامه دهم تا هزار ميليارد هم مي توانم مطلب پيدا كنم اما به خاطر شهرت عجايب هفتگانه، به همين هفت مورد افاقه مي كنيم...
