طرفداری- کلاین 24 ساله که در تابستان جاری از ساوتهمپتون جدا شد و به ترکیب قرمزهای مرسی ساید پیوست، در اردوی تیم ملی اعتراف کرد که آرسنال ولی را نخواسته است. او به عنوان یک مهاجم به طور تمرینی به آکادمی آرسنال پیوست و توانست در یک دیدار دوستانه چهار بار به تاتنهام گل بزند، اما در نهایت نتوانست نظر مربیان این باشگاه را جلب کند. پس از آن، او مادرش به جنوب لندن نقل مکان کردند و وی توانست نظر مربیان باشگاه کریستال پالاس را جلب کند. اما او احساس نمی کند که محصول آکادمی های فوتبال انگلستان باشد. او همواره بازی در زمین قفس مانند محله شان با دوستانش را ترجیح می داد. ناتانیل کلاین به مسیری که در آن گام به گام به بلوغ رسیده است افتخار می کند.
او به میرر گفت:
در باشگاهی محلی فوتبال را یاد گرفتم. استیدمن اسکات باشگاه من بود. من و برادرم برای آن ها بازی می کردیم. اما چیزی که در حال حاضر هستم را مدیون استادلی استیت در استاکول (یکی از فقیر ترین مناطق لندن که به حضور اقلیت های پرتغالی مشهور است. همان محله ای که در آن بمب گذاری سال 2005 انجام شد) هستم.
این باعث شد که به فردی سخت کوش تبدیل شوم. در زمین های بتنی بازی می کردیم و اگر تکل می زدیم، با زانوی زخمی مجبور به ادامه بازی بودیم. اوقات خوشی را با دوستانم در آنجا داشتم، دوستانی که عمدتا از من بزرگ تر بودند، اما بالاتر از آن ها سر زنی می کردم. آن بازی ها باعث شد که فوتبال خیابانی را یاد بگیرم و توانایی های فردی ام را بهبود ببخشم. تا دیر وقت بازی می کردیم و وقتی به خانه می رفتم، مادرم شامم را دوباره گرم می کرد. همیشه توپ را به همراهم داشتم.
او یک خال کوبی با این مفهوم روی بدنش دارد که از زمان تولد با توپ بوده است. کلاین حتی ایستگاه مترو استاکول را نیز روی تنش دارد. او در خصوص این روزهایش گفت:
سال بزرگی برای من بوده است. به تیم ملی رسیدم و به باشگاه لیورپول پیوستم. اما نمی خواهم فکر کنم که به تمام پتانسیل هایم رسیده ام. می خواهم به عنوان یک بازیکن پیشرفت کنم و پیوستن به لیورپول، در جهت تن دادن به همین چالش بوده است. همیشه می خواهم در بالاترین سطح باشم اما به عنوان یک فوتبالیست ثابت کرده ام که مهم نیست از کجا شروع کنید.
