طرفداری -  هریستو استویچکوف اگر مصاحبه های ماهی یک بارش را به ماهی 10 بار هم تغییر دهد، تغییری در اصلِ ماجرا پیش نمی آید. لوئیس فن خال چه آن آدمی که استویچکوف وصف می کند باشد یا نباشد، در حرفه و کار خودش از بهترین هاست. این مسئله تا همین جا کفایت می کند. هر سرمربی سبک، شیوه و روش خاص خودش را دارد. ژوزه مورینیو یک جور هدایت می کند، پپ جور دیگر و لوئیس فن خال هم به سبک خودش. بزنگاه پس از سر آلکس بزنگاه تاریخی برای یونایتد محسوب می شد. جایی که بالاخره زمان آن رسیده بود تا یونایتد از یک پیچ تاریخی عبور کند و یونایتدی ها چه خوش شانس بودند که با کمی تاخیر هدایت تیمشان در این بزنگاه، به درست ترین فرد تعلق گرفته است. فصل گذشته پس از پیروزی 3-0 یونایتد در الدترافورد مقابل لیورپول در مطلبی عنوان کرده بودم که این پیروزی از جهات مختلف برای یونایتد فوق العاده معنادار است. این بار نیز دست تقدیر شرایط را طوری پیش برده که پیروزی مجدد مقابل لیورپول در فصل جدید، باز هم فوق العاده معنادار به نظر برسد. معنای پیروزی دیشب در یک جمله خلاصه می شود: «ال وی جی» درست ترین - دقت کنید درست ترین گزینه موجود برای هدایت یونایتد است. منچستر یونایتد با توجه به اینکه یکی از ارزشمندترین برندهای موجود در دنیای فوتبال محسوب می شود(اگر نگوییم ارزشمندترین) علاوه بر درخشش در ابعاد فنی و کسب جام و افتخار، به مقادیرِ قابل توجهی ثبات در تمامی جوانب نیاز دارد. ثباتی که همواره این تیم را در صدر اخبار، حواشی و اتفاقات مثبت دنیای فوتبال قرار دهد. سر آلکس فرگوسن با روحیه رئیس وار خود همواره بهترین عملکرد را علاوه بر ابعاد فنی، در ابعاد یاد شده داشت. فردی مغرور، جدی و خشن که به خوبی با سیاست های خود در جوانب گوناگون( رفتار با بازیکنان، نقل و انتقالات، حواشی و ...) در ارزشمند تر شدن برند یونایتد تاثیر فوق العاده زیادی داشت. فرگوسن در فوتبال مدرن، به خوبی توانست واژه رئیس را معنا کند. تمامی برندهای بزرگِ دنیا در فوتبال، چنین رئیسی را در مجموعه خود دارند. در رئال مادرید همواره مدیریت باشگاه در چنین جایگاهی قرار دارد. در بارسلونا این ساختار باشگاه است که نقش رئیس را بازی می کند اما در یونایتد، سرآلکس این نقش را روی نیمکت باشگاه نهادینه کرده است. به همین علت یونایتد بر روی نیمکت لزوما به جنین فردی نیاز دارد. فردی که با روحیات، تصمیمات و اخلاقیات خاص خود، مغرورانه واژه رئیس را در مجموعه باشگاه معنا کند. بازی دیشب تبلور این خصوصیت لوئیس فن خال بود. جایی که پس از ایستادگی تاریخی مقابل رئال مادرید، قرارداد داوید ده خیا استادانه تمدید شد، یک روز پس از آن مقابل لیورپول درون دروازه قرار گرفت و با 2 سوپر واکنش استثنایی  تیم را در بازی حفظ کرد. مدیریت فن خال در این زمینه هر چند دیکتاتورمابانه، اما استادانه و خیره کننده بود و دقیقا همان چیزی بود که یونایتد به آن احتیاج داشت. اینکه بازیکنی که فیلش یاد هندوستان کرده روی سکوها تبعید شود، ذره ای روی خوش نبیند، در روز آخر باشگاه مقابل کدخدا ایستادگی کند و در عین ناباوری چند روز بعد قرار داد دروزه بان تمدید شود تا در اولین بازی فصل تبدیل به یکی از ارکان تیم شود. این ها مسائلی است که لزوما فنی نیست، اما فوق العاده لازم و حیاتی محسوب می شود. لوئیس فن خال روحیاتی مشابه سر آلکس دارد. البته کاملا از لحاظ بسیاری از پارامترهای رفتاری با او متفاوت است اما این دیکتاتور مابانه بودنش از جهانی کاملا شبیه سر آلکس است. در یونایتد شما باید روی نیمکت دیکتاتور باشید. شما باید رئیس باشید. شما باید مناسب برند باشگاه باشید و باید در راستای حفظ این برند بکوشید. یونایتد تنها به جام و افتخار نیاز ندارد. یونایتد برای حیاتش به ثبات در تمامی جوانب نیازمند است. به حفظ برندش و ارتقای آن نیازمند است. به سرمربی کاربلد در تمامی امور نیازمند است. یونایتد حتی اگر این فصل نیز جامی را کسب نکند، باز هم شک نکنید که ال وی جی درست ترین - دقت کنید درست ترین فرد برای هدایت این باشگاه منحصر به فرد محسوب می شود. تا زمانی که رایان گیگز آموزش های لازم را کسب نکرده، لوئیس فن خال همچنان باید در صدر تمامی امور باشگاه باشد. هواداران یونایتد چه قدر خوش شانس هستند که رایان گیگز زیر دست لوئیس فن خال قرار گرفته است...