شاید اکثرتون تیم رویایی دهه نود بارسلون به رهبری یوهان کرویف رو یادتون نیاد اما همه ما با تیم قدرتمند بارسلونا در فصل های ٢٠٠٤-٢٠٠٥ و ٢٠٠٦-٢٠٠٥ به رهبری فرانک رایکارد آشنا هستیم . کسب دو لالیگای پشت سر هم به همراه چمپیونز لیگ باعث میشود که رایکارد را هیچ وقت فراموش نکنیم
با این حال بارسلون مورد علاقه من بارسای فصل ٩٧-٩٦ سربابی رابسون بود که با خرید رونالدو در خط حمله بسیار موفق بود و با به ثمر رساندن ١٠٢ گل در یک فصل قدرت هجومی وحشتناکش را به کل دنیا نشان داد .
بارسا در این فصل بسیار درخشان ظاهر شد و حتی چندین بازی با نتایج ٦ برهیچ و ٨ بر هیچ به نفع بارسا به پایان رسید و خود رونالدو هم با ٣٤ گل زده آقای گل بلامنازع لالیگا شد و به این ترتیب بارسا ٩٠ امتیاز کسب کرد ولی از بد روزگار رئال در آن سال با وجود اینکه تعداد بردهایش از بارسا کمتر بود با دو امتیاز بیشتر صدر جدول را اشغال کرد . گلهای زده رئال در آن فصل فاصله بسیار زیادی با بارسا داشت که این نشان از بدشانسی بارسا در کسب مقام اولی آن فصل بود به طوری که داوور شوکر بهترین گلزن رئال ١٠ گل از رونالدو کمتر زده بود. این در حالی بود که رونالدو در سایر رقابتها هم کوبنده ظاهر شده بود و کلا در آن فصل ٤٨ گل برای بارسا به ثمر رساند و به همراه بارسا جام یوفا را فتح کرد.
سال بعد بود که ماسیمو موراتی با یه پیشنهاد ٣٠ میلیون دلاری به سراغ رونالدو اومد که اون موقع این رقم تمام رکوردهای نقل و انتقالات رو با فاصله زیادی شکست . رونالدوی پول پرست از بارسا رفت و دیگه هیچ وقت اون رونالدو نشد .
الان که یاد اون موقع ها می افتم حتی لباسها و توپ های اون موقع رو هم بیشتر از لباسهای الان بارسا می پسندم اون موقع ها تیم های حریف رو به بازی های کثیف نمیاوردن و همه فوتبال بازی می کردن . یادش بخیر
