دقیقه نود بود.به نظر میرسید بازی دو رقیب سنتی با نتیجه مساوی به پایان میرسه.گیگز پا به توپ میشه و توپو به اورا میرسونه.تلاش اورا برای ارسال توپ با خطای فینان ناکام میمونه.گیگز پشت توپ میره.وز براون و ریو فردیناند هم اضافه میشن.توپ ارسال میشه و فردیناند با یک ضربه محکم دودک رو از مهار توپ عاجز میکنه.
اولدترافورد منفجر میشه.هوادارا نمیدونن چجوری خوشحالی خودشون رو بروز بدن.فردیناند به سمت هوادارا میره و بقیه بازیکنا هم به اون سمت میرن تا خوشحالی کنن.اما خبری از کاپیتان نبود...
اون طرف زمین گری در حال دویدن به سمت دیگه ای بود.حتی گزارشگر هم شوکه شده بود.نویل مستقیم به سمت هواداران لیورپول در حال حرکت بود.جلوشون وایساد و درحالیکه آرم منچستریونایتد بر روی لباسش رو به هوادارای لیورپولی ها نشون میداد خوشحالیش در مقابل اونها انجام داد.
کاپیتان بعد از اون بازی محروم شد.خیلی از کارشناسا از وی انتقاد کردن.اما نویل اهمیتی نمیداد.هوادارا هم اهمیتی نمیدادن.تنها چیزی که برای هوادارا اهمیت داشت این بود که گری از اسکوزرها متنفر بود. کاپیتان تعصبشو به هوادارا ثابت کرده بود.اونها هم با شعارهایی که میخوندن عشقشون به کاپیتان رو ثابت میکردن.شعاری که از دو قسمت تشکیل شده بود:گری نویل یک قرمزه و اون از اسکوزرها متنفره
https://vimeo.com/55489092 این هم کلیپ این اتفاق با صحبت کارشناسا
پ.ن:ترجیح میدم اسطوره تیمم مثل مرد بیاد و فریاد بزنه من از رقیب سنتی تیمم متنفرم تا اینکه بیاد و مثل نامردا پاس به عقب بده و بعد هم همه چی رو انکار بکنه و بگه عمدی نبود.نمیتونم این ماجرا رو فراموش کنم.
