وقتی که او یک پسر بچه بود، کریستیانو را 'CryBaby' [کسی که زود گریه می کند] صدا می زدند؛

همانطور که مادرش توضیح داد، "زمانی که هم تیمی هایش توپ را به او پاس نمی دادند، و یا زمانی که او یا یکی از هم تیمی هایش موقعیت خوب گلزنی را از دست می دادند، و یا حتی زمانی که او و یا یکی از هم تیمی هایش آنطور که می خواستند، خوب بازی نمی کردند، اشک های او به روی گونه جاری می شد!"

در کتاب بیوگرافی 2012 لوکا کایولی (کریستیانو رونالدو: داستان یک جاه طلبی بی حد و حصر)، دولورس همچنین فاش کرده است که دوستان پسرش او را 'زنبور کوچک' و یا 'کندوی عسل' می نامیدند.

"نام مستعار 'زنبور کوچک' به این خاطر بود که او مانند یک زنبور، همیشه داخل زمین بدون توقف وز وز می کرد و در طول تمام بازی، به همه نقاط زمین می دوید."