یونایتد در هفت مسابقه سه شکست را تجربه کرده ولی عملکردش بسیار نزدیک به فصل گذشته است. اثر ونپرسی بر تیم هم کمرنگتر شده.
دیوید مویس پس از تنها هفت مسابقه مربیگری منچستریونایتد تحت فشار انتقادات است. قهرمان فصل پیش لیگ برتر شروعی داشته که بیتردید ضعیف بوده. آنها نهم هستند و فاصلهشان با منطقه سقوط کمتر است تا با آرسنال صدرنشین.
برخی همین حالا منچستریونایتد را از بختهای قهرمانی کنار گذاشتهاند. آنها دیگر آن تیم خوفناک سر الکس فرگوسن نیستند. اما نشانههای مثبتی هم هست. عملکرد تیم هم تا حد زیادی شبیه به فصل گذشته است.
مویس البته بازیهای دشواری را پشت سر گذاشته. آنها همین حالا از جمع پنج تیم اول با سه تا بازی کردهاند (این عدد تنها برای استون ویلا بیشتر است) و مربی 50ساله گفته که چنین تقویم دشواری در ابتدای فصل مشکلات خودش را هم دارد.
علائم پیشرفت
مالکیت توپ برای منچستریونایتد
vs. 2012-13 2013-14
CHELSEA 49% 55%
LIVERPOOL 48% 57%
MAN CITY 44% 58%
مویس پیش از شروع فصل گفت: «سخت بتوان تصور کرد گویهای قرعهکشی همینطور از کیسه بیرون آمده باشند. به نظرم این سختترین شروع منچستریونایتد در 20 سال اخیر خواهد بود.»
یونایتد حتی در صورت داشتن تقویم مناسبتر هم معمولا شروع کندی داشته است. آنها فصل گذشته در این مقطع دو باخت داشتند؛ مقابل اورتون و تاتنهام. و 4 امتیاز از چلسی کمتر داشتند؛ تیمی که در انتهای فصل 14 امتیاز از آن بیشتر کسب کردند.
یونایتد در یک دهه گذشته به صورت میانگین 15 امتیاز از 7 بازی اول فصل داشته و تنها یک بار شده که آنها در این مقطع فصل صدرنشین باشند و در انتهای فصل قهرمان شوند. آنها پنج بار در یک دهه گذشته در وسط اکتبر چهار امتیاز یا بیشتر از آن کمتر از صدرنشین داشتهاند (این اختلاف در فصل 05-2004 با آرسنال صدرنشین 11 امتیاز بود) و تنها دو بار شده که شروع بیشکستی تا این مقطع داشته باشند.
علاوه بر اسکاتلندی بودن، شروع کند و بهبود تدریجی عملکرد در گذر فصل چیزی است که بهوضوح سر الکس و مویس در آن مشترکاند. اورتون با مویس هم معمولا در اواخر فصل در میان شش تیم برتر جای میگرفت اما تا هفته هفتم میانگین رتبه آنها دهم بوده. آنها یک بار در این برهه از فصل حتی در رده بیستم هم قرار گرفته بودند!
مربیان جدید هم همیشه نیاز به زمان دارند. به ویژه با یونایتد که کادر فنیاش بهکلی عوض شده. مانوئل پیگرینی هم در این فصل شکستهای بهتانگیزی مقابل استون ویلا و کاردیف سیتی داشته. آندره ویلاش-بواش و برندان راجرز هم که در این فصل عالی بودهاند در اولین فصل حضورشان در تیمهایشان به ترتیب تا هفته چهارم و ششم صبر کردند تا اولین برد را به دست بیاورند. تازه آنها پا جای پای مردی به بزرگی سر الکس نگذاشته بودند.
با آن که بحثهای مختلفی درباره یونایتد میشود، آنها در فصل گذشته در همین بازیهایی که این فصل انجام دادهاند تنها شش امتیاز بیشتر گرفته بودند. آنها در این فصل در خانه سوانزی، و مقابل چلسی بهتر از فصل پیش نتیجه گرفتند.
جالب آن که یونایتد نسبت به فصل گذشته در برخی موارد بهتر هم شده است. آنها نتوانستند منچسترسیتی، چلسی و لیورپول را ببرند اما به صورت میانگین 56.6 درصد مالکیت توپ مقابل این سه تیم داشتند که گامی بزرگ نسبت به فصل پیش است که این عدد در آن تنها 47 درصد بود. آنها همچنین 28 درصد موقعیتهای بیشتری ساختند.
شکست سنگین چهار بر یک در ورزشگاه اتحاد در ماه سپتامبر شاید برای بسیاری نشاندهنده تغییر قدرت باشد. اما سیتی در پنج دیدار اخیر چهار بار پیروز شده و 15 گل هم زده است. این شکست کاملا همسو بود با نتایج اخیری که یونایتد مقابل همسایه پرسروصدایش گرفته است؛ همسایهای که سروصدایش روز به روز بیشتر هم میشود.
یونایتد همچنین فصل گذشته بهشدت وابسته بود به روبین ونپرسی. بهویژه در همین مسابقاتی که یونایتد در این فصل انجام داده. این بازیکن هلندی فصل پیش در همین مسابقات سه بار با گلش تیمش را پیروز کرد (بهویژه مقابل لیورپول و سیتی. هرچند او این فصل در ورزشگاه اتحاد نتوانست بازی کند). او گل تساویبخش پاتریس اورا مقابل سوانزی را ساخت، برد در خانه وستبروم را قطعی کرد و شوتش هم با برخورد به تیتوس برامبل مقابل ساندرلند تبدیل به گل به خودی شد.
در واقع ونپرسی بیشتر از هر بازیکن دیگری امتیاز گرفت (21 امتیاز). 23.5 درصد امتیازات منچستریونایتد در راه قهرمانی کار ونپرسی بود. اما این فصل گلهای او کمتر سرنوشتساز بوده. اگر گلهای او را در نظر نگیریم در امتیاز یونایتد تفاوتی حاصل نمیشود.
فصل پیش ونپرسی در 20 مسابقه گل زد و یونایتد هیچکدام را نباخت (و 80 درصدشان را پیروز شد). در حالی که پنج شکستی که آنها داشتند در مسابقاتی بود که ونپرسی نتوانسته بود گل بزند. زمانی که ونپرسی گل نمیزد یونایتد در 64 درصد مسابقاتش پیروز میشد، و نرخ شکست آنها هم به 29 درصد افزایش مییافت. این بازیکن 30ساله فصل گذشته عالی بود و مشخص است که اگر کاملا آماده نباشد یا همان بازیکن همیشگی نباشد یونایتد به مشکل برمیخورد.
پس یونایتد نباید وحشت کند. آنها مربی جدیدی دارند که یکی از سختترین جانشینیهای تاریخ فوتبال را انجام داده. مربی آنها معروف است به شروع کند، و البته یونایتد هم همینگونه است. مرد اصلی تیم هنوز به فرم اصلی نرسیده است. اما مویس میتواند از فرم باشگاه در جامهای حذفی خوشحال باشد. و البته از این که او نسبت به هفت بازی اول سر الکس فرگوسن در منچستریونایتد یک امتیاز هم بیشتر گرفته!/
