شعری برای هادی نوروزی فقید

شیر خفته چگونه برخیزد مرگ وقتی گرفته آغوشش آنکه یک عمر سرخ می پوشید از چه رو شد سپید تن پوشش باور ما نمیشود هرگز از سفر کردنت شود صحبت وقت رفتن نبود، باور کن ما به مردن نکرده ایم عادت پرسپولیس پرشکوهت را بی حضورت شکسته می بینم پرچم سرخ خیس از اشکم رفتنت را به سوگ بنشینم