25 مه 2005 . اون سال من تو دوره راهنمایی بودم. فرداییش امتحان داشتم. واسه همین کل روزو نشستم خوندم تا شب با خیال راحت فینالو ببینم.
بعد از ظهر تو اخبار ورزشی گفتن که از اون جایی که لیورپول نتونسته تو لیگ جزیره تو جمع 4 تیم قرار بگیره. یوفا اعلام کرده که اگه لیورپول قهرمان بشه. بهش اجازه میده تو فصل آینده لیگ قهرمانان اروپا از مرحله پلی آف شرکت کنه.
چه عالی یه تیر و دو نشون.
کم کم داره بازی شروع میشه. گزارشگر جواد خیابانی. چه چیزی بهتر از یه فینال جذاب و با گزارشگر احساسی مث خیابانی.
خب ترکیب اومد.
دودک - فینان - کاراگر - هوپیا - ریسه - ترائوره - الونسو - گارسیا - جرارد - کیول - باروش
کم کم داره بازی شروع میشه. به نظر می رسه که بنیتز می خواد با یه بازی دفاعی و دفاع فشرده به جنگ میلان بره. به نظرم در برابر این میلان قدرتمند با این همه بازیکن سرشناس بهترین کارم همینه. فقط باید سعی کنیم نیمه اول گل نخوریم.
خب بازی شروع شد. میلان حمله می کنه. دقیقه 1 یه ضربه ایستگاهی تو سمت چپ محوطه جریمه لیورپول. لعنتی.
پیرلو سانتر می کنه. یه ضربه روی پا از مالدینی. لعنتی..................
چی فکر می کردیم چی شد!
دقیقه 23 مصدومیت کیول و تعویضش با اسمیچر.
دقیقه 39 گارسیا نفوذ می کنه.مالدینی توپشو دفع می کنه و توپ بر می گرده و تبدیل میشه به ضدحمله. توپ اومد تو محوطه . یه پاس در عرض از شوچنکو برای کرسپو. اوه لعنت گل دوم.........
به هم ریخته نشون می دیم. دقیق 44 کاکا یه پاس در عمق برای کرسپو. گل سوم! باور نکردنیه............
نیمه اول تموم شد. اعصابم داغونه . به زمین و زمان دارم فحش می دم . تلویزیونو خاموش می کنم. نمی خوام بازم ببینم که داریم گل می خوریم. میرم که بخوابم . 10 دقیقه گذشت پشیمون میشم. دوباره تلویزیونو روشن می کنم.
نیمه دوم داره کم کم شروع میشه. فینان میاد بیرون . جاش هامان میره تو زمین. چهره کاپیتان مصمم نشون می ده. انگار هنوز نا امید نشده.
دقیقه 52 الونسو پاس میده به ریسه. ریسه سانتر می کنه. توپش می خوره به بازیکن میلان بر می گرده. دوباره سانتر می کنه. توپ میاد رو سر جرارد . عجب هدی میزنه گللللللللللللللللللللللللللللللللللل.
جرارد با اشاره دستاش طرفدارا رو تهییج می کنه. ازشون می خواد که بیشتر حمایت کنن.
دقیقه 56 یه پاس در عرض برای اسمیچر . شوت می زنه . عجب شوتی . گلللللللللللللللللللل. یه سوپر گل.
دقیقه 60 گارسیا پاس میده تو شیش قدم برای جرارد. جرارد نفوذ می کنه. خطا. پنالتی. ایول.
الونسو میره پشت توپ . نا امیدمون نکن پسر. الونسو می زنه. لعنت به دیدا. برگشت میده . دوباره میزنه.تمام. گلللللللللللللللللللللللللل
به بازی برمی گردیم. دوباره همه چی از اول شروع میشه.
خلاصه ش کنم . فقط اینو بگم که جونم به لبم رسید تا ضربه دقیقه 120 شوچنکو نرفت تو دروازه مون.
بازی تموم میشه . 5 دقیقه دیگه پنالتی ها شروع میشه. کارشناس فوتبال تو استودیو شبکه سه می گه. که شانس لیورپول بیشتره چون بازی باخته رو مساوی کردنو روحیه بهتری دارن.
پنالتی شروع شد.
سرجینیو پشت توپه میزنه تو آسمون. ایول ..... حالا نوبت هامانه گلللللل. اروم و خونسرد.
پیرلو پشت توپ. دودک چرا داره مدام رو خط دروازه حرکت می کنه. عجیبه. میزنه . دودک میگیره.........سیسه پشت توپ. میزنه گلللللللللللل
توماسون پشت توپ گل خوردیم لعنت.......ریسه میاد که پنالتی بزنه . دیدا گرفت لعنت......... خطرناک شد
کاکا پشت توپ. گل.............اسمیچر میاد برای پنالتی چهارم. گللللللللللللللللللللللللللللللللللللل
شوچنکو میاد پشت توپ. برای پنالتی پنجم. تو چهره ش پر ترسه. می زنه. چیپ. وسط دروازه . دودک با یه دست می گیریه
تمام. ما قهرمان شدیم.
فرداییش تو مدرسه وقتی داشتم با غرور جلوی دوستام از قهرمانی تیمم می گفتم. کسی باورش نمی شد. می دونین چرا؟
همه شون بعد نیمه اول خوابیده بودن!.......
پ. ن:
این خاطره شخصی رو نوشتم تا به اون دسته از کاربرایی که تو اون شب رویایی ساعت 9 شب خوابیده بودن تا فرداییش تو مهد کودک با دوستاشون خاله بازی کنن. یاداوری کنم که لیورپول چه تیم بزرگی بوده و هست. تا از این بعد که خواستن اسم لیورپولو بیارن قبلش دهنشونو اب بکشن!
درسته که الان داریم تحت رهبری راجرز و هنری تاریک ترین دوران تاریخمونو سپری می کنیم. ولی ما همون تیم قهرمانیم که از تو اوج نا امیدی به قهرمانی رسیدیم و بازهم به اون روزای باشکوه بازخواهیم گشت.
