مانند عقاب ها تنهاست ... این روزها هرچه بیشتر میبازیم بیشتر عاشقش میشویم ... عادی نیست ... مانند دو نفر از آسمان به زمین پریدیم اما او چتر نجاتش را به ما داده و خود در حال سقوط است ... هرچه میگذرد کم کم صدای اعتراض ها بیشتر میشود ... چرا این را درون زمین میگذاری ... چرا ترکیبت جوان نیست ... چرا ترکیبت با تجربه نیست ... چرا برنامه ای برای ضد حملات نداری ... چرا بد دفاع میکنی ... هرچه که میشود این روزها بر سر او فرود می آید ... مانند عقاب تنهاست اما نمیگذراد فرزندانش آسیب ببینند ... بر فراز آسمان بر خم شاخه ای دور دست ... حال میفهمم رسم عاشقی را از آسمان به زمین پریدیم اما او چتر نجاتش را به ما داده و خود در حال سقوط است ... تا ابد و فراتر از آن پای تو خواهیم بود آقای همیشه خاص