طرفداری - اعداد هیچ گاه به آدم دروغ نمی گویند.هنوز هفته نهم بوندس لیگا آغاز نشده، اختلاف امتیاز بایرن مونیخ با تیم دوم جدول به 7 امتیاز رسیده است. با یک حساب سر انگشتی در سایر لیگ های معتبر اروپایی به نتایج جالبی خواهیم رسید. در انگلیس این عدد 7، اختلاف امتیازی تیم صدرنشین با تیم دهم جدول است. در اسپانیا و ایتالیا نیز شرایط دقیقا مشابه انگلیس است. یعنی اختلاف 7 امتیازی میان تیم صدرنشین و تیم رده دهم جدول برقرار است. مسئله به همین جا ختم نمی شود. اعداد زیاد دیگری نیز وجود دارند. به عنوان مثال می گویند فاصله فنی بایرن با دیگر رقبا باعث ایجاد چنین اختلافی می شود. مسئله ای که فی نفسه درست است اما مثلا وقتی به لیگ فرانسه و پی اس جی نگاه می کنیم، باز هم اختلاف بایرن با رقبایش بیش از اندازه و غیر طبیعی به نظر می رسد. قطعا تصدیق می فرمائید که تفاوت قیمتی، فنی و دیگر پارامترهای باشگاه پی اس جی با سایر تیم های لیگ فرانسه نیز فوق العاده زیاد و معنادار است اما با این حال در همین فصل جاری اختلاف پی اس جی با تیم چهارم جدول 7 امتیاز است. فصل گذشته پی اس جی تنها در یک هفته مانده به پایان رقابت ها توانست قهرمانی خود را قطعی کند در حالی که به عنوان مثال مونیخ 4 هفته مانده به پایان رقابت ها توانست قهرمانیش را جشن بگیرد.  فصل گذشته بایرن در حالی از هفته پنجم بر صدر جدول بوندس لیگا تکیه زد و هیچ گاه نیز پایین نیامد که پی اس جی با همه تفاوت های زیادی که با سایر تیم ها دارد در هفته سی ام برای اولین بار توانست مزه صدرنشینی را بچشد!! از اعداد و ارقام که عبور کنیم به چرایی ماجرا می رسیم. ماجرایی که علتش هرچه باشد قطعا نمی توان کوچک ترین اشکالی را متوجه مونیخ دانست. حق کاملا با توماس مولر است. لیگ حتی اگر بیش تر از این مقدار هم خسته کننده شود، باز هم برای مونیخ بهتر است. نمی توان انتظار داشت که بایرن مونیخ بازی هایش را و قدرت خیره کننده اش را به بهانه جذابیت بوندس لیگا قربانی کند. آن هایی که از بایرن مونیخ ایراد می گیرند به شدت نیاز به بازنگری در تفکرات خود دارند. بایرن همان کاری را می کند که همه از آن انتظار دارند: پیش روی در رقابت ها و کسب عنوان قهرمانی در زودترین زمان ممکن. وضعیت بوندس لیگا طی سالیان اخیر جدا از قدرت خیره کننده مونیخ، نیاز به بازنگری بیشتری دارد. اینکه صرفا به قدرت بیش از اندازه بایرن مونیخ اتکا کنیم، توجیه کاملی نیست. همان طور که گفته شد در لیگ های دیکر نیز تفاوت های معنادار زیادی میان یک تیم با سایر تیم ها وجود دارد اما باز هم این حجم از اقتدار، دیده نمی شود. هر چند استادیوم های مدرن و همیشه مملوء از تماشاگر، ساختار اقتصادی درست  و بازی های پر گل از جذابیت های دوست داشتنی هر لیگی در دنیا محسوب می شود اما باید توجه داشت که اول و آخر آن چیزی که پکیج های قدرتمند تلویزیونی و تبلیغاتی در سراسر دنیا را جذب می کند رقابت بر سر کاپ قهرمانی است.  حتی اگر 19 تیم نیز برای فرار از سقوط بجنگند و یا 19 تیم بر سر سهمیه های مختلف جدال داشته باشند، باز هم آن چیزی که بینندگان بی طرف را پای یک لیگ میخکوب می کند، رقابت بر سر قهرمانی است. حتی اگر  این رقابت تا روز آخر هم وجود نداشته باشد، دست کم انتظار می رود از هفته دهم نتوان قهرمان رقابت ها را حدس زد!! مسئله ای که امسال در تمامی لیگ های معتبر صدق می کند اما بوندس لیگا همچنان در این زمینه وضعیتی منحصر به فرد دارد. یکی از روزنامه های آلمانی حتی پا را فراتر گذاشته و ادعا می کند که قهرمان این بوندس لیگا نه پس از تحقیر دورتموند مقابل بایرن، بلکه قبل از همان شروع رقابت ها کاملا واضح بوده است. بوندس لیگا علی رغم تمامی جذابیت های خیره کننده ای که دارد همچنان در یکی از مهم ترین پارامتر ها طی سالیان اخیر لنگ می زند. حتی سری آ نیز با تمامی تک قطبی بودنش طی 4 سال اخیر، امسال سر انجام رای به ایجاد فضای رقابتی داده و قهرمان بدون رقیبش علی الحساب در رتبه ای 2 رقمی جای گرفته است. کرکره های بوندس لیگا از لحاظ رقابت بر سر قهرمانی همچنان پایین است و این مسئله به خودیِ خود نمی تواند برای برند این لیگ مناسب باشد...