درست یک سال پیش بود. همین روزها. چلسی از همان بازی ابتدایی اش در فصل 2014-15 طوفانی نشان میداد. شاید یکی از ترسناک ترین تیم های تاریخش و حتی تاریخ جزیره را داشت. شاید حرفم را قبول نداشته باشید اما قهرمانی مقتدرانه و شکستن رکوردی که قبل از آن هم دست خودمان بود مدرک بزرگی برای این ادعاست!
تا اواخر نوامبر پارسال چلسی رکورد فوق العاده ای داشت. هیچ بازی ای را نباخت! شگفت انگیز بود. منتقدی وجود نداشت. هر چه که بود تعریف بود و بس! البته اگر بخواهم واقع بین باشم باید بگویم چرا انتقاد هایی هم وجود داشت البته بهتر است اسمش را "حسادت" بگذارم. چون چلسی سال گذشته به خصوص قبل از ژانویه عالی و بی نقص بود.
اما امروز اوضاع کاملا فرق کرده. چلسی که پارسال هرگز از صدر جدول پایین نیامد امسال انگار از پایین به صدر نمی رود! نمی دانم از کجا شروع شد؟ شاید مشکل سال سوم مورینیو باشد و یا شاید هم بدشانسی، خستگی، بی انگیزگی یا...
دلم برای پیتر چک تنگ شده. هر چند سعی کردم به او فکر نکنم. چون احساس می کردم به ما خیانت کرده. درست یک سال پیش همین احساس دلتنگی را درباره فرانکی داشتم.
پارسال از فروش شورله خیلی ناراحت شده بودم و امسال فهمیدم فروش دی بروین چه اشتباه بزرگی بود!
اخراج دکتر تیم ضربه کمی به ما نزد!
تا چند روز پیش همش با خودم میگفتم همه این اتفاقات به خاطر اشتباهات ژوزه است و شاید همانطور که اسطوره ها و بازیکنان خوب از تیم رفتند، هازارد و تری هم ما را ترک کنند.
دقیق مطمئن نیستم که آیا می شود واقعا گفت که همه اینها به خاطر مورینیوست یا نه! اما مطمئنم که مورینیو کار خود را بلد است. حتی اگر امسال نابود شویم در آینده قوی تر از همیشه خواهیم شد.
یادم می آید در کتاب زندگینامه زلاتان خواندم که موقعی که او میخواست اینتر را برای رفتن به بارسا و رسیدن به رویایش که قهرمانی در چمپیونزلیگ بود، ترک کند، مورینیو به او گفت: " مطمئنی میخواهی بروی؟" و زلاتان پاسخ داد: "بله!"
و مورینیو گفت: " می توانی بروی اما ما سال بعد قهرمان چمپیونز لیگ خواهیم شد!"
زلاتان رفت و درست یک سال بعد مورینیو برای دومین بار قهرمان چمپیونزلیگ شد. بدون زلاتان و درست همانطور که قولش را داده بود...
پس به آینده امید دارم...
