طرفدارى- پله خارج از دنياى فوتبال در بيشتر فعاليت هايى كه شركت نموده چندان موفق نبوده است كه از آن جمله مى توان به حضور او در فيلم ملودرام هاليوودى از جان هوستون به نام "فرار يا پيروزى" اشاره نمود كه در آن تيمى از اسراى جنگ جهانى دوم موفق به شكست منتخب ارتش نازى ها مى روند، انتشار رمانى از وى با عنوان "قاتل جام جهانى" نيز هرگز با موفقيتى روبرو نشده است، همچنين حضور پله در آگهى هاى تبليغاتى نيز در بيشتر اوقات انتقاد آميز بوده است.
اما بزرگى شخصيت پله را نبايد از روى فعاليت هاى خارج فوتبالى وى سنجيد، بلكه آن را مى بايست از روى آمادگى بالاى افكار عمومى براى پذيرش وى بعد از نشان دادن چنين ضعف هايى از سوى پله درك نمود، مى توان مدعى شد كه اين ستاره برزيلى بزرگترين و كامل ترين بازيكنى است كه جهان فوتبال تا به حال تجربه نموده است، چون پله در بالاترين سطح ممكن از قدرت دريبل زنى نظير ديگو مارادونا، قدرت رهبرى نظير فرانتس بكن باوئر، قدرت هد زنى نظير گرد مولر و قدرت شوت زنى نظير روبرتو كارلوس برخوردار بود. جمعه گذشته پله سال روز هفتاد و پنجمين تولد خود را جشن گرفت و بى ترديد در اين روز وى نگاهى به كارنامه درخشان فوتبالى خود كه شامل 1365 بازى و 1281 گل زده مى شود، انداخته و خاطرات قهرمانى خود در سه جام جهانى را مرور كرده است. پله يك مرتبه در اينخصوص خود گفته است:
تنها يك پله وجود خواهد داشت، همانطور كه تنها يك فرانك سيناترا يا ميكل آنژ وجود داشته است، من بهترين بوده ام.
پله براى اولين بار هنگامى نام خود را در جهان فوتبال مطرح نمود كه برزيلى ها در جام جهانى 1958 انقلابى در اين رشته ورزشى پديد آوردند. البته اين امكان وجود داشت كه چنين انقلابى با نظرات يك روانشانس كه ويسنته فئولا سرمربى تيم ملى برزيل براى انتخاب نفرات مورد نظر كادر خود استخدام نموده بود، با شكست مواجه شود. وظيفه اين روانشناس بررسى شرايط روانى بازيكنان مورد نظر سرمربى برزيل براى حضور در جام جهانى 1985 در كشور سوئد بود. اين روانشناس در خصوص پله معتقد بود كه وى هنوز براى حضور در تيم ملى بسيار جوان است و نمى تواند مسئوليت مهمى را بر عهده گيرد. ويسنته فئولا اما از چنين توصيه اى چشم پوشى نمود و شايد مهمترين و بزرگترين تصمصم دوران مربى گرى خود كه همان اعتماد به پله هفده ساله بود را اتخاذ نمود.
پله در آخرين بازى گروهى برزيل در آن رقابت ها مقابل شوروى براى اولين بار به بازى فراخوانده شد، در بازى مرحله يك چهارم نهايى مقابل ولز تك گل پيروزى بخش تيمش را به ثمر رساند، در پيروزى 5:2 مقابل فرانسه در مرحله نيمه نهايى دو مرتبه موفق به گل زنى شد و در پيروزى 5:2 مقابل سوئد ميزبان رقابت ها در بازى فينال نيز دو بار دروازه حريف را باز نمود. سرمربى تيم ملى سوئد در آن زمان علام نمود كه "بعد از به ثمر رسيدن گل پنجم وى نيز مى خواسته برزيلى ها را تشويق نمايد."، روزنامه انگليسى Times نيز از عملكرد فوتبال برزيل در جام جهانى 1958 به عنوان "هنر فوتبال و فراتر از فهم بيشتر فوتبال دوستان" تمجيد نمود. پيراهن شماره ده نيز كه تا جام جهانى 1958 از جايگاه خاصى بين بازيكنان و دوستداران فوتبال برخوردار نبود، با درخشش پله در اين پيراهن در سوئد، دچار انقلاب گرديد و از آن زمان به بعد پيراهن شماره ده به هنرمندان دنياى فوتبال از پلاتينى و مارادونا گرفته تا ليونل مسى تعلق مى گيرد.
در دوران مطرح شدن نام پله ديكتاتورهاى نظامى حكومت را در برزيل در اختيار داشتند و بعد از جام جهانى 1958 پله را به عنوان كالايى فرهنگى غير قابل فروش دانستند، به همين دليل اين ستاره برزيلى بيشتر دوران فوتبالى خود را در تيم سانتوس برزيل تجربه نموده است، به غير از سال هاى آخر فوتبال خود كه وى به نيويورك مهاجرت نمود. در واقع پله در حالى به عنوان بهترين بازيكن تاريخ فوتبال مطرح مى شود كه هرگز از تجربه حضور در يكى از ليگ هاى بزرگ اروپايى برخوردار نيست. تا به امروز برزيلى ها همچنان با يادآورى دوران درخشان حضور پله در سلسائو احساس غرور مى كنند و همچنان به دنبال جانشينى شايسته براى وى هستند، اما نسل هاى بعدى فوتبال برزيل هرگز نتوانستند خود را از زير سايه سنگين پله برهانند، در دهه هشتاد ميلادى همگان براى زيكو چنين جايگاهى قائل بودند و وى را "پله سفيد" مى دانستند و امروزه نيز از نيمار به عنوان"پله جديد" نام برده مى شود، اما بايد اذعان نمود كه پله واقعى تنها يك مرتبه وجود داشته است.