بدون هرگونه دودلي، كورش بزرگ شاهنشاه ايران زمين ، بزرگترين انسان همهي روزگاران است.
او در دوراني كه به بردگي كشاندن انسانها، فخر حكومتها و مردمان بود، ”بردگي را برافكند“ .
او در روزگاري كه به اسارت كشاندن انسانها، مايهي بزرگي حكومتها و مردمان بود، همهي اسيران دربند را آزاد كرد و به آنان هزينه و توشه راه داد تا به سرزمين خود بازگردند.
او در سال 538 پيش از ميلاد يا 1159 پيش از هجرت، فرمان آزادي بشر و حقوق انسانها را منتشر كرد.
كورش بزرگ شاهنشاه ايران، در سه كتاب آسماني به عنوان پيامبر خداوند ستوده شده است و در تورات، حتی از وي به عنوان مسيح خدا ( رهاننده ، ياسوشيانت) ، نام برده شده است.
اين چنين انساني، ايراني است و هم ميهن و هم تبار ماست.
اگر در سرتاسر تاريخ بيش از 8 هزار سالهي خويش، هيچ نداشتيم و تنها ”كورش“ را داشتيم، براي فخر و سرفرازي ملت ايران در پهنهي گيتي بسنده بود.
ما برا اين باوريم و بر اين اميد كه در آيندهاي نه چندان دور
"كه گردون نگردد،مگر بربهي به ما باز گردد،كلاه مهی"
