در سال 1943 راج بریتانیا یا همان بنگلادش امروزی دچار قحطی شدیدی شد که در طی آن حدود 1.5 تا 4 میلیون نفر از مردم این کشور در اثر گرسنگی سوءتغذیه و بیماری کشته شدند.
وینستون چرچیل نخست وزیر وقت بریتانیا که گفته می شد اروپا را از چنگال هیولایی مانند هیتلر نجات می دهد به شکل آزاردهنده ای نسبت به قحطی وحشیانه ای که جمعیت بنگال را در خود می بلعید بی احساس و بی تفاوت بود. او مرتباً مسیر منابع دارویی و غذایی فرستاده شده برای قربانیان در حال مرگ را به سمت سربازان انگلیسی که کاملاً تأمین بودند، تغییر می داد. هنگامی که از او درخواست شد برای حل این مسئله اقدام فوری بکند، چرچیل گفت: «با قحطی یا بدون قحطی، هندی ها مثل خرگوش زاد و ولد می کنند.» او در پاسخ به تلگرامی از طرف حکومت دهلی که در آن به توصیف نابودی وحشتناک و میزان مرگ و میر انسان ها پرداخته بود، تنها واکنشی که نشان داد همین یک جمله بود: «پس چطور گاندی هنوز نمرده است؟»
