از ظهور تا سقوط و از فراز تا فرود
با ما باشید با نوستالوژیک ترین تیم قرن به روایط خاطر ها
اغاز سال 2000 تا اخرین نفس های سال 2015
15 سال از اغاز یک عشق میگذرد از اولین روز هایی که طعم خوش طرفدرای را با افیونی به رنگ سیاه سفید چشیدیم و با گذر زمان در پوست خون خویش فرزندی به نام عشق پروراندیم ، روز ها و ماه ها و سال ها اعدادی بودن در گذر ایام تا به امروز رسیم در اوج بلوغ فکر و اندیشه.
عرش ها دیدیم و رنگین کمان فرش ها ، و باز ما ماندیم عشقی که می پرواندیم در قلب وجود ، زمان ها گذشت و اشک ها و لبخندها خاطره شد ما ماندیم عشقی که در دل می پرواندیم در کلاس درس عشق از A خواندیم و B بسمه الله ، و باز عشقی که در دل می پرواندیم. زمان گذشت و از خشم و درد ، مشتی گره کرد ساختیم و مرد مردستان سفید و سیاه. سال گذشت و ما به 2 هزار و 2هزار به 11 رسید و فرست رسید به سفید وسیاه و عشقی که در دل می پرواندیم در وجود مردی از جنس خود اغاز شده . او کسی بود که سال ها درد و تهمت را دید بود و با کوهی از انگیزه پا به میدان قلب ما نهاد از هیچ و با دستان بسته ما را به قله های افتخار رساند ، مردی پر از غرور .
کنته روایت گر داستان عشقی بود که عاشقی خسته و دل شکسته ، عشق بر باد رفته خود را دوباره باز پس گرفت و دل های زخم خورده 2006 را در 6 سال بعد پس گرفت
کنته و باز هم کنته هزاران بار تکرار و هزاران ، هزار بار تکرار هم طعم تکرار نگیرد این عشق
کنته پیغامبری بود که از خرابه های دروغ و نفرت 6 ، نوید گر طلوع فردای بهتر بود در پس ان فردا ، فردا های بهتر و باز هم تکرار و تکرار ها.
(((((کنته شاعر شعر عشق ما بود در شهر سوختی که موراتی برامون ساخت بود و اشتباهات موجی عزیز، زمان زیادی گذشت و ما بلاخره برگشتیم خیلی صبر کردیم و پاداش صبر ما کنته بود ما همگی عاشقانه این مرد رو دوست داریم چون از جنس خودمون بود اما خیانت ایام اون رو ازما گرفت خیلی از ما ایتالیایی فن هستیم و عشقمون با رفتن از یووه به تیم ملی جیب به جیب شد تو روز هایی که هممون شوکه بودیم از امدن مستر الگری کسی که برای خیلی از ما مستر باخت بود خیلی چیز ها گفتیم خیلی تهمت ها زدیم خیلی فکر ها کردیم و خیلی بیشتر غصه خوردیم ، اما زمان بار دیگه به هممون یاد داد قاضی خداست و قضاوت کار ما نیست خیلی هامون عاشق پراندلی هستیم و همه ما عاشق لیپی کیبر و...... همه حرف های که زدم اینجا خلاصه کنم ما با هم فراز نشیب های زیادی دیدم و نقاش های مختلف امادن و رفتن این خصلت ایام که همه میان و میرن اما این عشق ما ست که موندگار. این روزها به یاد همه ما میمون روزگار گذار و روزگار پوست اندازی تیم محبوب مون پس بیاید شاگردان خوبی تو مکتب این عشق بزرگ باشیم و الفبای صبر و امید به فردای بهتر رو بار دیگه تکرار کنیم نه انتقاد کردم و نه نا امید شدم اما همیشه صبر کردم پس باز هم میتونم صبر کنم )))))
بیاید امید داشته باشیم که الگری ، کریستوف کلمب ما باشه و مارو به ساحل این دریایه طوفان زده برسونه
ماز A به B رفتیم به A برگشتیم
