♥بهرام♥

اینترو: "سکـــوتــــــ" سرشار از سخنان ناگفته است، از حرکات ناکرده اعتراف به عشق‌های نهانِ و شگفتی‌های بر زبان نیامده ورس 1: فردای من خیلی وقته که گذشته ازش آب شد ریخت روی گونه‌های من // مثل دونه‌های برف مهم نیست چی می‌شه بعدش // این مهمه که هنوز زندم من همونم که بعدِ مرگش // همه میگن که هنوز زنده‌ست من اَشکامُ به‌ تو دادم // دیدم چشما همه تو خوابن قبر ساختم از اُتاقم , نفسم حبس شد // بدنم سر شد , ولی روحمُ گرم نگه داشتم رو اجاقمم من همیشه بازنده بودم روی کاغذ // ولی همیشه جلو رفتم توی راهم این دنیا با من بَد بود // تاسم عددش کم بود هنوز نباختم این قمارُ نه نه کورس 1: جرم بعدِ جرم، جنگ پشتِ جنگ // مرگ بعدِ زندگی، زندگی بعدِ مرگ من زنده موندم چون خبر خوب // واسه‌ی دشمنم مُردنِ من بود ورس 2: نه نرو، وایسا؛ از چی باید حرف زد // با چی می‌شه فهمید فرق خوبُ از بَد من یادم نرفته اون‌جایی‌رو که بودم // ولی باید فراموش کنم جایی‌رو که هستم یه کوهِ عقده، تو این قفس مُرده، که زندگیَم جُرمه // بعدِ این شبِ تاریک، نوبتِ صبحه کورس 2: جرم بعدِ جرم، جنگ پشتِ جنگ / مرگ بعدِ زندگی، زندگی بعدِ مرگ من زنده موندم چون خبر خوب / واسه‌ی دشمنم مُردنِ من بود جرم بعدِ جرم، جنگ پشتِ جنگ / مرگ بعدِ زندگی، زندگی بعدِ مرگ هنوز رو پائم // چون آرزوی دشمنم زمین‌خوردن من بود