طرفداری - مکس الگری در زمینه تعویضهایش در این بازی یا بسیار خوششانس بود یا بسیار باهوش. او بونوچی و ساندرو را به جای هرنانز و اورای مصدوم وارد زمین کرد. این تعویضها به او اجازه داد تا سیستم بازی را به 3-5-2 تغییر دهد. ساندرو که در نقش هافبک کناری در این بازی به کار گرفته شد در نهایت یکی از بهترین بازیکن های زمین شد. یوونتوس در این بازی سیستم 4-3-1-2 را برگزیده بود که در آن هرنانز نقش ترکوارتیستا رو بر عهده داشت. بار دیگر این ترکیب نشان داد بیشتر از اینکه برای یوونتوس مفید واقع شود ایجاد دردسر میکند. هافبک سابق اینتر برای ایفای این نقش بسیار کند بود و احتمالاً برای آخرین بار در این نقش به کار گرفته شد. هرنانز موقعیتها را پیاپی از دست میداد که از جمله آنها ضدحملاتی بود که یوونتوس روی دروازه میلان ترتیب میداد و او با سرعت پایین و اشتباهات خود مانع به نتیجه رسیدن آنها میشد. این نحوه بازی هرنانز اعتراض هواداران حاضر در ورزشگاه را نیز در پی داشت.
یوونتوس همانند بازیهای گذشته در سری آ فاقد خلاقیت لازم برای شکستن ساختار دفاعی میلان بود و چشم به حرکات ناگهانی پائولو دیبالا داشت. یوونتوس بیش از حد به این حرکات انفرادی وابسته شده است. آنها هنوز به یک جریان هجومی منظم که برای آنها گلهای زیادی به ارمغان آورد نرسیدهاند و در نتیجه توانایی لازم برای اینکه بازیها را با موفقیت به پایان برسانند ندارند. اگر السیو چرچی کمی خوش شانس تر بود میلان نیز همانند فروزینونه در چند هفته پیش، بازی را با یک امتیاز شیرین به پایان میرساند.
در جریان نیمه اول تنها دو شوت از مارکیزیو و هرنانز در چهارچوب دروازه میلان زده شد که دوناروما هر دو را به زیبایی مهار کرد. دروازه بان 16 ساله میلان پس از بازی پیراهنش را با بوفون تعویض کرد که میتواند یک لحظه تاریخی در خاطر ما باشد.
به بازی برگردیم. واضح است که یوونتوس فاقد یک بازیساز بزرگ است. کسی مانند آندره آ پیرلو که با پاسهای تماشایی خود حملات را طراحی کند. میهایلویچ (سرمربی میلان) تیم خود را در دفاع بسیار خوب سازماندهی کرده بود و فضاها را بسته بود. بنابراین بازی بسیار نزدیک دنبال میشد و یووه توانایی سرعت دادن به بازی را نداشت.
از طرف دیگر میلان تلاشی در راستای تغییر رویکرد خود نداشت. گویا آنها بیشتر متمایل بودند تا دروازه خود را بسته نگه داشته و با یک امتیاز بازی را ترک کنند. بوناونتورا در خلق موقعیت و انجام حرکات انفجاری فوقالعاده نشان داد، ولی او حمایتی را از جانب سایر هم تیمی هایش دریافت نکرد و ناکام ماند. باکا در طول 90 دقیقه کاملاً محو بود و هیچ کمکی به بوناونتورا نکرد. این حقیقت که میلان در طول 90 دقیقه تنها دو شوت در چارچوب داشت بیانکننده تمام ماجراست. شوت دوم در وقتهای اضافه توسط چرچی راهی دروازه یوونتوس شد و بوفون با عکس العمل فوقالعاده خود مانع از به ثمر رسیدن آن توپ شد.
تصور میکردیم که میهایلویچ شیوه بازی میلان را تغییر دهد. ولی آنها با بازی انفعالی خود سزاوار شکست در این بازی بودند. میهایلویچ پس از بازی این مطلب را پذیرفت و اذعان داشت که میلان باید ریسک بیشتری میکرد. ولی دانستن مشکل یک چیز است و حل آن یک چیز دیگر. بزرگترین نتیجهای که از این مسابقه کلاسیک سری آ میتوان گرفت این است که یوونتوس و میلان هر دو نیاز به کار بیشتری دارند. میلان نیاز دارد تا هرچه سریعتر از ذهنیت بازی منفعلانه خود خلاص شود و یوونتوس باید در حملات با برنامه و منظم تر ظاهر شود.